อนุทิน 167625 - อาจารย์ต้น

คนยากจนไม่สามารถเลี้ยงตนเองได้ในช่วงการกักตัวเพื่อไม่ให้แพร่เชื้อ ตอนที่ 2

ปุญอาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆพร้อมกับคนอีก 4 คน แม่ยายของเขาอ่อนแอ และทุกข์ทรมานจากโรคเบาหวาน หากเขาอยู่ที่บ้าน ก็มีโอกาสทำให้เธอติดเชื้อ พร้อมทั้งคนอื่นๆด้วย

ตั้งแต่เจ้าหน้าที่สาธารณะสุขไม่ได้คำแนะนำอะไรกับเขานอกจากให้กักตัวตนเองเป็นเวลา 14 วัน เขาจึงรู้สึกสิ้นหวัง

ปุญตัดสินใจในการเข้าพักที่โมเต็ล เพื่อแยกตนเองออกจากครอบครัวและคนอื่นๆ ด้วยความที่ไม่มีเงิน เขาจึงขอยืมเงินในการจ่ายค่าห้องในจำนวน 350 บาทต่อคืน สิ่งนี้ทำให้ปุณลำบาก เพราะเงินที่หาได้มีเพียงแค่ 500-700 บาทต่อวัน ตอนนี้เขาอยู่กับตนเองประมาณ 5 คืน

เหนือสิ่งอื่นใด เขาไม่ได้บอกโรงแรมถึงสภาพของเขา ในขณะนั้น เขายังไม่เจอโคโรนาไวรัสที่มีเป็นบวกที ดังนั้นเขาจึงมีโอกาสที่จะแพร่เชื้อให้คนอื่นๆในโมเต็ล หากเขาติดเชื้อ

แต่ในวันจันทร์ ปุญได้รับการทดสอบไวรัส ต่อมาเขาได้รับการแจ้งว่าโคโรนาไวรัสมีผลเป็นลบ “ทำไมเจ้าหน้าที่สาธารณะสุขจึงบอกฉันว่ายังไม่ติดเชื้อ แต่ถึงกระนั้นพวกเขาบอกให้ฉันกักตัวจนถึงวันที่ 25 มีนาคม นั่นคือสิ่งที่พวกเขาบอกฉัน”

ระหว่าง 2-3 วันที่ผ่านมา เขาซ่อนตนเองอยู่ในโรงแรม เขาพูดว่าเจ้าหน้าที่ไม่เคยมาตรวจสอบหรือตามติดในพื้นที่เลย

ปุญบอกกับฉันว่าเขาไม่สามารถจะกักตนเองได้อีกต่อไป

“ฉันเป็นกรรมกร ดังนั้นทุกๆวันที่ทำงานจึงมีค่าใช้จ่าย การกักตนเอง 14 วันอาจเป็นเรื่องง่ายสำหรับคนที่มีเงินเพียงพอ แต่กับพวกคนจนอย่างฉัน การจับเจ่าอยู่ที่บ้านคือการสูญเสียรายได้” เขากล่าว

แปลและเรียบเรียงจาก

Anchalee Kongrut. The poor can’t afford to self-quarantine.

เขียน 23 Mar 2020 @ 18:44 ()


ความเห็น (0)