อนุทิน 166797 - อาจารย์ต้น

ชีวิตในโรงเรียนในประเทศไทย: การทำลายกัน, การลงโทษเพื่อคายความลับ, การว้าก, สงครามระหว่างแก๊งมีอยู่ทั่วไป ตอนจบ

“หลังจากฉันปฏิเสธที่เข้าร่วมตอนปี 1 เพื่อนร่วมชั้นหลายคนไม่พูดกับฉัน แต่บางคนก็พูดอยู่” หล่อนเสริม

หากพูดอย่างแดกดัน เหยื่อของการว้ากคือคนที่ชอบการว้าก หรือชอบระบบโซตัส “มันคล้ายๆกับเป็นสตอกโฮล์ม ซินโดรม” Rattapoom กล่าว “นักศึกษาทำระบบนี้ให้เป็นอมตะ โดยการไปรักสิ่งที่เกลียด”

ในขณะนั้นความเจ็บปวดส่งผลให้นักศึกษาปี 1 บาดเจ็บ และถึงตายมาแล้ว ในเดือนกรกฎาคม เด็กชายอายุ 15 ปี เรียนอยู่ในชั้นมัธยมใกล้กรุงเทพฯตายลงจากการเตะของรุ่นพี่ๆในการว้าก อีก 2-3 วันต่อมา เด็กอายุ 16 ปีตายลงในลักษณะเดียวกัน เหตุการณ์แบบนี้นำเป็นหัวข้อข่าวได้เสมอ แต่การทำร้ายทางจิตและกายยังไม่ถูกเผยแพร่มีมากมายนัก นักกิจกรรมต่อต้านการว้าก กล่าว

“ถึงแม้ว่าจะมีความพยายามควบคุมมัน แต่การว้ากก็เลวไปเสียหมด” Panuwat Songsawatchai ที่เป็นนักกิจกรรมด้านขวาและเป็นนักการเมืองแบบเสรีนิยม “ส่วนใหญ่ในการว้ากทำกันอย่างเป็นความลับ” เขาเพิ่มเติม “ทุกวันนี้เราอาจไม่เห็นปี 1 แต่งตัวแปลกๆ แต่พวกเขาก็ถูกทำให้อัปยศอดสูทางอื่น”

การทำลายหรือการไม่แสดงออกการปฏิบัติบางอย่างเป็นงานที่ไม่มีจุดหมาย ทำไปก็ไร้ประโยชน์ (Sisyphean task) Panuwat กล่าว “โซตัสหยั่งรากลึกในสังคมไทย ตั้งแต่เด็กๆ เราต้องเชื่อฟังพ่อแม่, ครูอาจารย์, และรุ่นพี่” เขาเสริม “พวกเราถูกบังคับไม่ให้ถามคำถามและคิดแต่เรื่องส่วนตัว ดังนั้นนักเรียนนักศึกษาหลายคนจึงก้มหน้า และทำสิ่งที่บอกและไม่ถามคำถามใดๆ”

แต่บางคน เช่น Kollawach กลับพูดออกมา เขาผ่านพิธีกรรมการรับน้องใหม่ที่เน้นการทำโทษที่โรงเรียนเทคนิค, ได้รับความช่วยเหลืออันหลากหลายจากรุ่นพี่ เช่นได้รับเครื่องราง และพวงกุญแจ เขายังคงมีพวกมัน

“ฉันคิดว่าคนทุกคนต้องไม่ผ่านเรื่องไร้สาระแบบนี้ในโรงเรียน ฉันต้องการยุติประเพณีนี้ ไม่มีอีกต่อไป”

แปลและเรียบเรียงจาก

Tiber Krausz. School life in Thailand: abuse, torture, hazing, deadly gang wars are rife

https://www.scmp.com/lifestyle/family-relationships/article/3025776/school-life-thailand-abuse-torture-hazing-deadly

เขียน 10 Jan 2020 @ 18:56 ()


ความเห็น (0)