อนุทิน 164083 - Wasawat Deemarn

๒๒ เมษายน ๒๕๖๒

เป็นวันปฐมฤกษ์ในการย้ายครุภัณฑ์จาก “วิทยาเขตในเมือง” สู่ “วิทยาเขตนอกเมือง” คณะใช้รถ ๖ ล้อมาขน แต่คนขน บางภาควิชาไหว้วานนักศึกษาเอกชอบตัวเองมาช่วย บางภาควิชาก็ต้องใช้แรงงานครูบาอาจารย์กันเอง สัจธรรมที่เห็นได้ชัดสำหรับ “ความบ้าสมบัติ” ที่อยู่ในสายเลือด คือ เก็บสะสมไว้เท่าไหร่ ก็ขนไปเท่านั้น แทบไม่ได้คัดอะไรออกเลย ทั้ง ๆ ที่คณะเองก็ไม่ได้วางแผนอะไรเพื่อจะให้มีห้องพักที่ดี หรือ มีห้องปฏิบัติการที่ดี อาจารย์ต้องไปสิงสถิตในซอกเล็ก ๆ ที่มีโต๊ะ เก้าอี้ และฉากสีน้ำเงินที่จัดไว้ให้เท่านั้น มันเล็กมากจนแทนไม่สามารถนำอะไรไปวางได้

“ความบ้าสมบัติ” คือ การไม่บริหารจัดการ คัดสรรวัสดุอุปกรณ์หรือสิ่งของที่ไม่ได้ใช้ออก สิ่งใดชำรุด สิ่งใดจำหน่าย สิ่งใดหาซื้อใหม่ได้ อันนี้ไม่ต้องคิด ขนไปให้หมด บางภาควิชาตู้เหล็กเป็น ๑๐ ตู้ ชั้นไม้ เก้าอี้ ล้วนแต่สายโหดทั้งนั้น ในขณะที่อาจารย์บางคนก็พูดกีดกั้นกันไว้ตั้งแต่แรกว่า อันนี้ไม่ต้องขนไป เพราะไม่มีที่วาง แต่วันจริงตัวเองขนมหาศาล

“ความบ้าสมบัติ” คือ การยึดมั่นถือมั่น ปลายวางไม่ได้ หากลดละได้ ก็ “เบา”

เขียน ณ วิทยาเขตในเมือง

เชียงใหม่ (ยามฤดูร้อน)

เขียน 23 Apr 2019 @ 08:27 () แก้ไข 23 Apr 2019 @ 08:30, ()

คำสำคัญ (Tags) #อนุทิน#วสวัตดีมาร#wasawatdeemarn#ความบ้าสมบัติ#10081#การเคลื่อนย้ายครุภัณฑ์



ความเห็น (0)