อนุทิน 163473 - บุษยมาศ

อนุทินที่ ๒๓๙๓

พี่ฟ้าคราม กลับจากโรงเรียนมาเล่าให้ย่าฟังว่า…นู๋โดนครูตีมืออยู่เรื่อยเลยย่า…ย่าถามต่อว่า ครูตีเพราะ???…นู๋คุยมากหรือเปล่า???…พี่ฟ้าครามตอบว่า “เปล่านะย่า…แค่คิดเลขผิดไปข้อเดียวเอง”…ปู่เรได้ยินเพราะนั่งอยู่ข้าง ๆ บอกว่า “ใครจะคิดอย่างไร ว่าอย่างไร ให้ทำตาใส ๆ บ้องแบ้วเข้าไว้ลูก”…ย่าอดขำที่ปู่เรสอนหลานแบบนั้น คริ ๆ ๆ ทำให้ย่าบุษรู้เลยว่า “ปู่เรมีอะไรลึก ๆ มากกว่านั้น ในการสอนหลาน”…อิอิ…โตขึ้นนู๋จะรู้เองค่ะ พี่ฟ้าคราม ปู่กับย่าเป็นกำลังใจให้นู๋นะคะ “อดทนลูก” เกิดมาเป็นคนแล้ว ต้องอดทน ย่าจำคำของย่าได้ว่า “เมื่อตอนนู๋เกิดมา ย่าถามนู๋ว่า นู๋เกิดมาทำไมบนโลกมนุษย์”…เมื่อเกิดมาแล้ว สิ่งที่นู๋จะทำได้ คือ การอดทนลูก…

เรียนรู้…ได้จากตัวของพวกเราเอง



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ทำเลขผิดถึงกับตีมือเลยหรือ เข้มจริง..สำหรับที่ รร.ให้นักเรียนี่ทำผิดตรวจคำตอบ..ดูผิดตรงไหน.และคิดและทำใหม่มาส่ง..ครับ..

เขียนเมื่อ 

ค่ะอาจารย์ ตอนแรกย่าก็ไม่ทราบหรอกค่ะ เพราะเธอไม่บอก พอย่าถามเรื่องว่ามีคุณครูตีบ้างไหม? เธอจึงบอกค่ะ คิดดีต่อครู คือ เขาอยากให้เด็กจำมังคะ คริ ๆ ๆ แต่ความจริงมีวิธีอื่นอีกมากมายค่ะ เขาคงคิดได้วิธีนี้วิธีเดียว อิอิ…