อนุทิน 161716 - บุษยมาศ

อนุทินที่ ๒๒๗๒

ครั้งหนึ่ง…ที่เคยได้ และไม่ใช่ได้กันง่าย ๆ เพราะต้องครองตน ครองคน และครองงาน…สิ่งหนึ่งที่ต้องมีในตัวคน คือ ความมีคุณธรรมฝังอยู่ในสามัญสำนึก…เพราะเช่นนั้น มันจะไม่เกิดผลต่อตน ต่อคนอื่น และสังคมรอบข้าง…สุดท้าย ได้แต่เป็นเพียง ลาภ ยศ สรรเสริญ ที่ติดตัวอยู่กับตน…มียศ เสื่อมยศ มีลาภ เสื่อมลาภ…ฉันใด ก็ฉันนั้น…ครั้งหนึ่งกับ “รางวัลครุฑทองคำ” รางวัลระดับประเทศ

เรียนรู้…ได้จากตัวของฉันเอง



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

เยี่ยมมาก ๆ ค่ะพี่บุษ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณหมอธิ…ร่วม ๑๔ ปี แล้วค่ะ