อนุทิน #16095

คุณหมอ มัทนา @16094 ครับ ขอบคุณครับสำหรับประสบการณ์ที่ได้ประสบพบเจอมาในช่วงสมัยเรียนมัธยมของคุณหมอ น่าประทับใจจังครับ ที่ผมยก มรณัสติ มาบันทึกไว้กันลืมก็เพราะว่า มรณัสติ หากพิจารณาโดยขาด โยนิโสมนสิการ  ก็จะทำให้ชีวิต หลงเดินทางสาย กามสุขขัลลิกานุโยค หรือสาย อัตตกิลมถานุโยค (กาม+อัตตา) เช่นพิจารณา มรณัสติ แล้วขาด โยนิโสมนสิการ ก็จะเห็นว่า เกิดมาเดี๋ยวก็ตายหนอ! จงหาความสุขใส่ตัวหนอ! การหาความสุขใส่ตัวนี้ถ้าเป็นไปในทางมัวเมา ลุ่มหลง แล้วละก็ ก็จะเป็นการเดินทางสาย กามสุขขัลลิกานุโยค โดยไม่รู้ตัว (เชื่อว่าหลายคนในสมัยนี้ก็คิด เช่นนี้ ว่า ชีวิตก็เท่านี้ เดี๋ยวก็ตาย หาความสุข ความสบายใจใส่ตัวดีกว่า) อาหารกาย มีสองประเภท คือ อาหารที่ให้คุณ และอาหารที่ให้โทษ อาหารใจ ก็เช่นเดียวกัน คือมีทั้งอาหารที่ให้คุณ และอาหารที่ให้โทษ อาหารทั้งสองชนิดนี้ เสพย์ แล้ว อิ่มเหมือนกัน แต่หลังจากอิ่มแล้วส่งผลต่อร่างกายและจิตใจต่างกัน ฉะนั้น  การพิจารณา มรณัสติ ต้องมี  โยนิโสมนสิการ กำกับ เมื่อ พิจารณามรณัสติโดยแยบคายแล้ว ก็จะรู้จักเลือก เสพย์อาหารทางใจ ที่ อิ่มเอม และปราศจากโทษในภายหลัง เราเกิดเป็นมนุษย์ ก็ต้อง ฉลาดที่จะบริโภค อาหารกาย และอาหารใจ ว่ามั้ยครับ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)