อนุทิน 159544 - บุษยมาศ

อนุทินที่ ๑๙๗๑

หัวใจในการปฏิบัติธรรม ก็คือ การมองตน…และแล้ว “บุษยมาศ” ก็ทราบว่า…สิ่งที่ตนเองทำมานั้น นั่นคือ สิ่งที่ตัวเองได้ปฏิบัติธรรมมาโดยตลอด…การปฏิบัติธรรมมิจำเป็นต้องไปมองดูที่ใคร…แต่ดูที่ใจและการกระทำของตัวเราเองเท่านั้นพอ…ฉันคงสั่งสมมานาน ๆ พอ ที่จะทราบด้วยตัวของฉันเอง…ทำให้เป็นคนที่เข้าใจอะไรในความเป็นจริงของโลกมนุษย์ได้ง่ายมาก…คงเป็นเรื่องของการสั่งสมบารมีของแต่ละคน



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

เป็นการบำเพ็ญธรรมแล้วพร้อมที่จะสำเร็จได้