อนุทิน 158299 - ประวิทย์ กิจประยูร

ตกม้าไม่ถึงตาย

เรื่องเล่าจากการประสบพบเจอ คนที่มีวาสนายังไงก็ต้องได้รับสิ่งที่ต้องการ แม้นไม่คาดฝัน แต่คนที่วาสนาไม่ถึงขั้น มีความอยากขนาดไหน ก็ไม่สามารถได้รับดั่งตั้งใจ

เรื่องนี้เป็นเรื่องของผู้บริหารท่านหนึ่ง ที่คาดหวังว่าตำแหน่งสูงสุดในองค์กรต้องเป็นของท่าน จึงมีการอวยพรกันทั่วทั้งสังกัด ไม่เว้นแม้นกระทั้งดินแดนห่างไกลปืนเที่ยง ก็ยังอุตส่าห์ฝ่าแดด ฝ่าลม มาอวยพรที่ท่านจะประสบผลสำเร็จในชีวิตการทำงาน แต่สุดท้ายกาลมิได้เป็นอย่างที่อยากจะให้เป็น เมื่อมีการแต่งตั้งกลับเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวท่าน 

เช่นนี้ที่มีการเลี้ยงฉลองกันไปแล้วหมายความว่าอย่างไร ซ้ำร้ายคนที่ได้แต่งตั้งก็เป็นหนึ่งในคนที่ไปอวยพรให้ท่านซะด้วย จะมองหน้ากันติดได้อย่างไร

แบบนี้จะเรียกได้ว่า ตกม้าไม่ถึงตาย ได้หรือไม่

เรียกได้ว่าเฉียดความอยากที่อยากจะได้ หรือเป็นการได้กลิ่นแต่ไม่ได้ลิ้มรส

     ก่อนหน้านั้นมีเรื่องแปลกที่เป็นลางบอกเหตุหรือไม่ เนื่องจากท่านผู้บริหารท่านนี้ ขณะนั่งประชุมอยู่ในห้องประชุม เก้าอี้ประธานหัวโต๊ะเป็นเก้าอี้ 5 ขาที่ท่านนั่งมาตลอด ขาหักลง 2 ขา ท่านผู้บริหารท่านนี้ก็ล้มเค้เก้ ไม่มีท่านใดประคองลุกขึ้น เนื่องจากเก้าอี้ตัวอื่นๆ วางห่างจากผู้บริหารท่านนี้พอสมควร ท่านต้องยันตัวเองลุกขึ้น พร้อมสบถคำพูดออกมาอย่างหยาบคาย การประชุมแม้จะมีความสำคัญมากแค่ไหนในวันนั้น ก็มิอาจเป็นที่จดจำได้เท่ากับการที่ท่านหงายท้องเค้งเก้งลงกับพื้น และไม่มีผู้ใดเข้าช่วยให้ท่านลุกขึ้นทันเท่ากับตัวท่านเอง

ถือเป็นเก้าอี้หัก ที่เป็นลางร้ายแน่แท้แล้ว



ความเห็น (0)