อนุทิน 157909 - บุษยมาศ

อนุทินที่ ๑๘๒๖

สุดท้ายของชีวิต...มิมีสิ่งใดที่ต้องการ นอกจาก "ชีวิตที่มีความสุข"...ทำใจให้ปล่อยวาง ไม่ยึดติด เพียงแค่นี้ของชีวิตในบั้นปลาย...มีความเข้าใจชีวิตที่เกิดมาบนโลกนี้...เกิดมาเพื่ออะไร...เมื่อวานนี้ได้มีโอกาสอยู่ใกล้ ๆ กับเจ้าลูกชายคนโต อาจารย์ภัคร...ฉันได้ยินลูกพูดคุยให้ฟังในเรื่องราวต่าง ๆ...มิเสียแรงที่เกิดมาเป็นลูกแม่บุษ พ่อจเร...คนเราเกิดมาเพื่อสร้างบุญ บารมี คุณงามความดีให้กับโลกมนุษย์ และสิ่งต่าง ๆ นี้จะติดตามตัวของพวกเราไป...เท่านั้นเองจริง ๆ



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ท่านยังดูสวยสมวัยนะครับ…

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะอาจารย์…ฝึกจิตให้มากๆ ค่ะ ไม่คิดฟุ้งซ่าน ภาวนาให้มากๆ ค่ะ จิตนิ่ง จะสงบเองค่ะ