อนุทิน 157543 - Wasawat Deemarn

| อนุทิน … ๘๘๑๕ |

"เกี๊ยะเสียงดัง"

คิดถึงเรื่องนี้ ...

ความทุกข์เพราะความอวดดี แส่เอาอัตตาไปออกรับเอาเรื่องยุ่งมาใส่ตัว โดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ซึ่งมีตัวอย่างให้เห็นกันมากมาย อภิปรายกันสามวันสามคืนก็ไม่จบ จะขอยกตัวอย่างจากชีวิตจริงของ “หลวงปู่บุดดา ถาวะโร” แห่งวัดกลางชูศรีเจริญกันดีกว่า..

วันหนึ่งหลวงปู่ได้รับนิมนต์มาฉันเพลที่บ้านของอุบาสิกาท่านหนึ่งที่กรุงเทพฯ พอฉันเสร็จ หลวงปู่ก็เอนกายพักผ่อนอิริยาบถอย่างสบาย ทันใดนั้นเอง ทุกคนที่มาร่วมทำบุญก็ได้ยินเสียงเกี๊ยะดังขึ้นมาจากห้องข้างๆ ที่อยู่ติดกันดังกึงๆ กระทบพื้น ศิษย์คนหนึ่งคงรู้สึกรำคาญเสียงเกี๊ยะเหมือนรำคาญเสียงโทรศัพท์ในโรงหนังจึงอุทานขึ้นมาว่า..

“แหม เจ้าประคุณเอ๋ย ไม่รู้จักเกรงใจชาวบ้านชาวเมืองเขาบ้างเลย”

หลวงปู่บุดดาแม้จะหลับตาพริ้มอย่างสบาย แต่ท่านได้ยินเสียงอุทานของศิษย์และเสียงเกี๊ยะต้นเหตุโดยตลอด จึงพูดขึ้นด้วยเสียงอันดังพอให้ได้ยินกันทั่วห้องว่า

“เขาเดินของเขาอยู่ดีๆ โยมเอาหูไปรองเกี๊ยะเขาทำไม”

เขียน 10 Apr 2018 @ 21:37 ()

คำสำคัญ (Tags) #หลวงปู่บุดดา ถาวะโร#เกี๊ยะเสียงดัง



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

เห็นภาพชัดเลย สาธุ หลวงปู่บุดดา

เขียนเมื่อ 

อนุโมทนาครับ คุณหมอธิ ;)…

เขียนเมื่อ 

ท่านพุทธ​ทาส​กล่าวไว้เหมือนกันว่าเป็​ปิดหูปิดตา​ปิดปาก​ปิดตาบ้าง​ก็ดีได้

เขียนเมื่อ 

สาธุครับ