อนุทิน 156842 - กนกวรรณ เจริญสุข

ผูกนิพานโลกีย์ : ตำรากามสูตรสัญชาติไทย

ราคงมิอาจปฏิเสธได้ว่าการเสพสมพาสมีความหมายอย่างยิ่งในการธำรงรักษาเผ่าพันธุ์ของมนุษย์มิให้สูญสิ้นไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอารยธรรมตะวันออกนั้น การเสพสมพาสได้รับการยอมรับว่าเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง คือเป็นศิลปะในการร่วมรักด้วยท่วงท่าต่างๆ เพื่อให้การปฏิบัติกิจนั้นเกิดความสุขอย่างหฤหรรษ์ ตำราในลักษณะนี้ที่ขึ้นชื่อลือชาและรู้จักกันทั่วโลกคงไม่พ้น “ตำรากามสูตร” ของอินเดีย

https://www.silpa-mag.com/wp-content/uploads/2017/05/4-2-199x300.jpg 199w, https://www.silpa-mag.com/wp-content/uploads/2017/05/4-2-279x420.jpg 279w" sizes="(max-width: 328px) 100vw, 328px" style="box-sizing: border-box; border: 0px; margin-bottom: 0px; display: block;">
เชิงสังวาสเชิงขบขัน จิตรกรรมที่วัดหนองโนเหนือ จังหวัดสระบุรี

ในสังคมไทยนับแต่โบราณมา เรื่องการเสพสมพาสถือเป็นเรื่อง “บัดสีบัดเถลิง” ผู้ดีย่อมไม่กล่าวถึง (ในที่แจ้ง) ดังนั้นตำราในลักษณะนี้จึงมักไม่เกิดขึ้นได้ง่าย อย่างไรก็ตามในขณะที่สังคมปิดกั้นเรื่องดังกล่าว นิทานพื้นบ้านและเพลงพื้นบ้านกลับบรรจุเรื่องราวเหล่านี้ไว้อย่างครบถ้วน โดยเฉพาะนิทานแนวตาเถรกับยายชี เพลงปฏิพากย์ต่างๆ ที่แสดงถึงการระบายออกเรื่องเพศของสังคม แต่ก็ยังไม่พบตำราหรือบันทึกใดๆ ที่กล่าวถึงการเสพสมพาสไว้อย่างชัดเจน การค้นพบวรรณกรรมที่เป็นตำราในลักษณะ “กามสูตร” ที่มีสัญชาติไทยเต็มร้อยครั้งนี้จึงนับเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ใจยิ่ง

 อ่านต่อได้ที่ https://www.silpa-mag.com/club...

เขียน 13 Feb 2018 @ 00:22 ()


ความเห็น (0)