อนุทิน 156691 - Witsarut Aonpreaw

โลกของเรา

เราใช้ชีวิตบนโลกนี้ใบเดียวกันขนาดเท่ากัน แต่เรามีความรู้สึกต่อโลกใบนี้ไม่เหมือนกัน บางคนอาจมองดูโลกใบนี้น่าอยู่แสนสุขแสนสบาย และอยากอยู่นานๆ ขณะที่บางคนอาจพูดว่า โลกใบนี้ไม่มีอะไรน่าดูน่าอยู่เลย ตรงกันข้ามเป็นโลกที่เต็มไปด้วยปัญหาและถูกปกคลุมด้วยความสิ้นหวัง โลกที่ผมพูดถึงผู้อ่านคงเข้าใจดี ผมไม่ได้หมายถึงโลกวัตถุ แต่พูดถึงโลกที่เป็นนามธรรมไม่ใช่รูปธรรม พระเจ้าทรงสร้างโลกแห่งรูปธรรมแต่โลกนามธรรมมนุษย์เป็นผู้สร้าง โลกที่เราอยู่อาศัยจะน่าอยู่หรือน่าชังเป็นเรื่องของความรับผิดชอบของแต่ละคน ถ้าจะมีคนออกไปให้สำรวจด้วยการถามว่าอยากจะให้โลกที่เราอยู่เป็นอย่างไร ผมค่อนข้างจะแน่ใจว่าเกือบร้อยเปอร์เซนต์จะตอบว่า อยากให้โลกเราเป็นโลกแห่งความสงบสันติ เป็นโลกที่ไม่เบียดเบียนกัน เป็นโลกแห่งความเอื้ออาทร เมื่อพบกันก็ยิ้มให้กัน เมื่อทำอะไรผิดพลาดก็กล่าวคำขอโทษและอภัยให้กัน และมองเห็นคุณค่าของกันและกัน แล้วคงจะมีคำถามเกิดขึ้นว่า โลกดังกล่าวเป็นโลกแห่งจินตนาการจะเกิดขึ้นจริงได้อย่างไร เพราะโลกแห่งความเป็นจริงเป็นคนละเรื่อง ถ้าทุกคนคิดเช่นนี้ เชื่อเช่นนี้ คงจะไม่มีใครอยากจะทำอะไรให้โลกนี้ดีขึ้น แต่ถ้าแต่ละคนคิดว่าเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนโลกใบนี้ได้และตั้งใจว่าจะสร้างคุณงามความดีคนละอย่างสองอย่าง ตั้งใจละเลิกสิ่งที่ดีลงไปบ้าง ปัญหาของโลกคงจะเบาบางลง การกระทำเช่นนี้แม้เราอาจจะไม่เห็นสิ่งที่ตนเองฝันไว้ แต่อย่างน้อยโลกแห่งใจเราและโลกของครอบครัวเราจะสดใสขึ้นทันที
 

เขียน 09 Feb 2018 @ 11:58 ()

คำสำคัญ (Tags) #บทความสอนใจ



ความเห็น (0)