อนุทิน 156529 - พีระพงษ์ บัวขาว

ลูกอีสาน

ผู้แต่ง : คำพูน บุญ

ทวี

ยโสธรพื้นที่ทางภาคอีสานเมื่อ ๔๐ ปีก่อน มีสภาพแวดล้อมที่แห้งแล้งชาวบ้านทำมาหากินด้วยการทำไร่เกษตรกรรม เมื่อไม่นานมานี้เกิดปัญหาภัยแล้งเข้าควบคุมทำให้ชาวบ้านเริ่มอพยพไปยังพื้นที่ดินดำน้ำชุ่ม แต่บางครอบครัวที่ไม่ได้อพยพตามไปก็หันมาเปลี่ยนอาชีพเป็นการหาของป่า และล่าสัตว์ป่าตามฤดูกาล

คูนเด็กน้อยที่อาศัยกับพ่อแม่ มียี่สุ่นและบุญหลายผู้เป็นน้องสาวอยู่กระท่อมหลังเล็ก แต่พวกเขาก็มีความสุขถึงแม้หมู่บ้านที่เขาอยู่อาศัยทุกวันนี้จะเริ่มเปลี่ยนไปไม่เหมือนแต่ก่อน เพราะเริ่มมีพ่อค้าแม่ค้าเพื่อนบ้านที่เข้ามาค้าขายในหมู่บ้าน ทำให้พวกเด็กๆดูตื่นเต้นกับชาวกุลาและพวกคนเวียดนาม วันหยุดจากการเรียนคูนกับเพื่อนจะพากันไปเล่นในโคกในป่าตามท้องไร่ท้องนาตามประสาเด็กชนบท อาหารการกินอยู่ของพวกเขาคือสัตว์ทีต้องไปหามาจากในป่าเช่นพังพอน นกคุ้ม งูสิง หรือปลาร้าที่เป็นอาหารหลักของชาวบ้านที่หาง่ายที่สุดและสามารถถนอมไว้ได้นาน และเมื่อได้อาหารใดมาชาวบ้านที่อยู่ใกล้กันจึงต้องแบ่งปันอาหารกันอยู่เสมอๆถึงจะอยู่ด้วยกันได้นาน วิถีชีวิตเหล่านี้ดำเนินไปได้ด้วยวิญญาณ ศิลปวัฒนธรรมของชาวอีสาน ที่ส่งผลมาสู่ปัจจุบัน ที่ยังปรากฏให้เห็นคือความชื่อเรื่องผีสางเทวดาที่ชาวบ้านให้ความศรัทธา

เมื่อความแห้งแล้งคืบคลานเข้ามาจนครอบครัวของคูนต้องดิ้นรนออกเดินทางไปยังแม่น้ำชี เพื่อหาปลามาไว้ทำอาหารและแลกข้าวปลาอาหารชาวบ้านเพื่อเก็บไว้กินได้หลายปี เกวียนคือพาหนะในสมัยนั้นที่ใช้สัญจรไปยังต่างๆ เมื่อทุกคนพร้อมเรื่องราวการผจญภัยของคูน ครอบครัว และเพื่อนบ้านก็เริ่มต้นขึ้น เจอเหตุการณ์ต่างๆในระหว่างการเดินทาง สภาพภูมิอากาศ สิ่งแวดล้อม และหากินง่ายๆนฉบับของชาวบ้านที่ไปไหนก็ไม่อดตายอย่างแน่นอน เพราะรูจักการใช้ชีวิตเป้นอย่างดี

อ่านต่อได้ที่ http://ariyapronjaban132536.bl...

เขียน 08 Feb 2018 @ 10:43 ()

คำสำคัญ (Tags) #ลูกอีสาน



ความเห็น (0)