อนุทิน 156429 - Sasiwimol Ura

วิจารณ์เรื่องสั้น ปราสาทใยแมงมุม : ภาพแทน “อนุสรณ์แห่งรัก” ที่ไม่มีวันเป็นจริง

เหมือนได้อ่านนิทาน

และเป็นนิทานความรักของแมงมุมกับแมลงปอสาวก้อนก้นงามงอนที่น่าหลงใหลและจดจำเรื่องหนึ่ง

แมงมุมศิลปินตัวนี้ ทำให้ผู้เขียนคิดถึงการอยากปลีกตัวของ “โจนาธาน ลิฟวิงสตัน” นกนางนวลแหกคอกที่ทำตัวไม่เหมือนนางนวลตัวอื่นๆ

หรือการแปลกแยกต่อสังคมของนาย “แฮร์รี่ ฮอลเลอร์” ใน สเตปเปนวูล์ฟ ของ เฮอร์มานน์ เฮสเส

แม้ว่า “ปราสาทใยแมงมุม” จะไปไม่ถึงปรัชญาล้ำลึกในแง่ของการแสวงหาเช่นนั้น

แต่บุคลิกความต่างทางกายภาพของมัน ก็ชวนให้คิดถึงงานประพันธ์ทั้งสองเรื่องดังกล่าว

แม้ใยแมงมุมในเรื่องจะไม่ได้ถูกใช้ดักหรือล่อเหยื่อตามกลไกของธรรมชาติ

และถูกนำไปใช้ถักทอลวดลายประดิษฐ์แทน

นั่นก็อาจเป็นเพราะการไม่ต้องการจะเป็นเหมือนแมงมุมตัวอื่นๆ หรือฝืนต้านธรรมชาติที่ตัวมันต้องเป็น และจะผิดอะไรนัก หากแมงมุมสักตัวจะแตกต่างนอกคอกออกจากผองพันธุ์ของมันเอง!

“ก็ฉันไม่ได้ชักใยเพื่อจะดักกินใครนี่นา”

                                                                                                                    อ่านต่อใน https://www.matichonweekly.com...

เขียน 07 Feb 2018 @ 18:26 ()

คำสำคัญ (Tags) #ภาษาและวรรณกรรม



ความเห็น (0)