อนุทิน 156395 - Sasiwimol Ura

บทวิจารณ์วรรณกรรม เรื่อง เมื่อตะวันลับฟ้า

                จำได้ไหม คุณอ่านหนังสือครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ ?  หลายคนอาจตอบว่า หนึ่งปี บางคนอาจตอบว่าหนึ่งเดือน หรือแม้กระทั่งหนึ่งวัน แต่สำหรับข้าพเจ้าคำตอบนั้นคงเป็นหนึ่งชั่วโมง   เป็นหนึ่งชั่วโมงที่ยังยิ้มด้วยความอิ่มเอมใจที่ได้สัมผัสหนังสือที่มีคุณค่า  หนังสือปกสีเขียวเล่มน้อยให้ความสบายตาทุกครั้งเมื่อได้มอง  ภาพปกที่เย็นตาผสมกับเงาภาพคนสองคนช่วยกันปลูกต้นไม้นั้นชวนให้ข้าพเจ้าเดาว่าเนื้อหาข้างในคงเป็นเรื่องของความรักของหนุ่มสาวเป็นแน่  ด้วยชื่อหนังสือที่ดูเหมาะกับความรักและรูปภาพที่ชวนให้จินตนาการตาม  แต่หากท่านผู้อ่านได้พลิกไปดูข้างหลังของเล่ม  คงต้องร้องอ๋อดั่งที่ข้าพเจ้าได้ทำ เพราะหนังสือเรื่องนี้มิได้เป็นเรื่องความรักของคนเพียงสองคนเท่านั้น  หากแต่เป็นความรักที่แสนจะยิ่งใหญ่  เป็นรักที่มาพร้อมกับความเสียสละ และเป็นรักที่ไม่หวังครอบครองแม้แต่เศษเสี้ยว  นั่นคือความรักที่รักเพื่อนร่วมโลกด้วยกันเอง

                                                                                                                 อ่านต่อใน http://www.praphansarn.com/art...

เขียน 06 Feb 2018 @ 14:05 ()

คำสำคัญ (Tags) #ภาษาและวรรณกรรม



ความเห็น (0)