อนุทิน 155472 - อาจารย์ต้น

จากหูหนึ่งแต่ลืมไปในหูส่วนใหญ่ ตอนที่ 1

ฉันเคยถามครูที่สอนภาษาอังกฤษว่ามีนักเรียนที่ดูเหมือนจะฟังได้อย่างไม่ครบถ้วนบ้างหรือไม่?

แต่ครูส่วนใหญ่ก็จะบอกว่าไม่มี เมื่อบทสนทนา ก็มีครูกล่าวว่ามีเด็กจำนวนหนึ่งที่มีปัญหาในชั้นเรียน เมื่อซักถามต่อไป ก็มีเด็กๆที่มีปัญหาในภาระงาน (task) จนทำภาระงานนั้นไม่เสร็จ โดยทั่วไปแล้วจะไม่สามารถแก้ปัญหาในภาระงานนั้น หรือลืมคำสั่ง สุดท้ายก็ไม่ทำมันเสียเลย

ในแต่ละกรณี เหตุผลก็จะเป็นว่าพฤติกรรมดังกล่าวคือความสนใจในระยะสั้นๆ(a short attention span) หรือเชื่อว่าเด็กๆเสียสมาธิง่ายเกินไป (easily distracted) เมื่อถามถึงความสำเร็จในการเรียน เป็นที่แน่นอนว่าเด็กๆเหล่านี้มีผลการเรียนที่ย่ำแย่ สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เห็นได้ชัด ผลพฤติกรรมการเรียนที่ไม่ดี ย่อมนำไปสู่ผลการเรียนที่ย่ำแย่ด้วย แต่จะมีอะไรนอกเหนือจากนี้หรือไม่?

ห้องเรียนร่วมที่เด็กปกติและเด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้เรียนร่วมกัน (Inclusive Classroom)

ในโปรเจคการวิจัยในการพัฒนาห้องเรียนร่วมกันเพื่อที่จะสอนในชั้นเรียนปกติ ฉันร่วมกับครูสำรวจตรวจตราและพัฒนาเพื่อกระตุ้นให้ผู้เรียนเพื่อหาสิ่งท้าทายในห้องเรียนและนำไปสู่ผลสำเร็จ ในโปรเจคและการฝึกการสอน (professional practice) ครูจะต้องทดลองด้วยวิธีที่แตกต่างกัน , ตรวจสอบผลลัพธ์, และประเมินการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในตัวผู้เรียน ผลปรากฏว่าสิงที่ทำได้ดีกับเด็กจำนวนน้อยยังทำได้ดีกับคนส่วนใหญ่ด้วย

แปลและเรียบเรียงมาจาก

David Crabtree. In one ear out of the other.

  .................

เขียน 29 Nov 2017 @ 18:23 ()


ความเห็น (0)