อนุทิน 155436 - อาจารย์ต้น

มรณกรรมของยุคหลังทันสมัย แล้วอะไรจะมาต่อหละ? ตอนที่ 4

กระบวนการนี้กำลังอยู่ในช่วงการเปลี่ยนผ่าน และต้องใช้กาลเวลาปัจจุบันในการบรรยายมัน การที่จะเข้าใจสถานการณ์ เราจะต้องถามคำถามหลายๆข้อ อันดับแรกและดรามามาที่สุดก็จะเป็น “ยุคหลังทันสมัยตายแล้วเหรอ?” และตามมาด้วย “หากตายแล้ว ตายตั้งแต่เมื่อใด?” นักวิจารณ์หลายๆคน เช่น Christian Moraru, Josh Toth, Neil Brooks, Robin van den, Akker and Timotheus Vermeules ได้ชี้ชัดไปตรงๆว่า การล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน ในปี 1989, ยุคเปลี่ยนศตวรรษ, การโจมตีในเดือน 9 ปี2011, สงครามกับผู้ก่อการร้าย, สงครามในตะวันออกกลาง, วิกฤตการณ์การเงิน, และการปฏิวัติในโลกที่เพิ่มมากขึ้น เมื่อนำเหตุการณ์เหล่านี้รวมกัน สิ่งเหล่านี้จะบอกชี้ถึงความผิดพลาดและความไม่เท่าเทียมหรือขึ้นๆลงๆ (unevenness)ของทุนนิยมระดับโลกในฐานะเป็นผู้จัดการทุกอย่าง (global capitalism as an enterprise) สุดท้ายแล้วนำไปสู่ความท้อแท้ที่ขยายมากขึ้นกับยุคหลังทันสมัยเสรีนิยมใหม่ (the project of neo-liberal post modernity) และการแตกแยกเป็นขวาจัดและซ้ายจัดด้วย ผลลัพธ์ที่สะสมกันมาของสถานการณ์ข้างบน และความตื่นตระหนกขึ้นสูงสุด (hyper-anxiety) นำไปสู่การรายงานข่าว 24 ชั่วโมง ทำให้โลกตะวันตกรู้สึกเหมือนกับว่ากำลังตกอยู่ในอันตราย, การระเหิดของสถานที่, และคนยุโรปหรืออเมริกาไม่สามารถยืนอย่างสงบ ต่างพะวงถึงแต่ความปลอดภัย หรืออนาคตของตนเอง


แปลและเรียบเรียงจาก

Alison Gbbbons. Postmodernism is dead. What comes next? 

เขียน 25 Nov 2017 @ 18:31 ()


ความเห็น (0)