อนุทิน 154905 - อาจารย์ต้น

วัฒนธรรมแห่งการยกเว้นโทษกับชนชั้นนำปกครองไทย: สัมภาษณ์กับพวงทอง ภวัครพันธุ์ ตอนที่ 2

“คนบางคนกล่าวว่า การสังหารหมู่เป็นประวัติศาสตร์ที่บอบช้ำทางจิตใจ (a traumatic history) สำหรับคนที่เข้าร่วมในเหตุการณ์ ซึ่งรวมทั้งนักศึกษา  ครอบครัว และเพื่อนๆ สิ่งนี้เป็นจริง  แต่ก็มีคนพอประมาณเห็นว่านั่นไม่ใช่ประวัติศาสตร์ที่บอบช้ำทางจิตใจ สำหรับพวกเขาแล้ว การสังหารหมู่ต้องไม่ถูกลืม หรือข้อมูลต้องถูกเปิดเผย ฉันอาจเข้าใจผิดก็ได้ แต่ฉันไม่เชื่อว่าทุกๆคนที่เรียกตนเองว่า “คนเดือนตุลา” ยังคงรู้สึกถึงความเจ็บปวดรวดร้างจกเหตุการณ์ 6 ตุลา หรือก็อาจเป็นแผลที่ติดตัวใจของพวกเขา จะไม่มีหนึ่งความคิดในเหตุการณ์ 6 ตุลา กับพวกคนเดือนตุลา แต่จะมีความคิดและทัศนะที่แตกต่างกัน สิ่งนี้แตกต่างจาก 14 ตุลา ซึ่งจะมีความคิดแบบเดียวกันนั่นคือชัยชนะของประชาธิปไตย นักศึกษาคือผู้ชนะในการนำประชาธิปไตยสู่ประเทศ คนทุกคนย่อมนิยามตนเองว่าอยู่ใน 14 ตุลามากกว่า 6 ตุลา”

“พวกเขา (หมายถึงครอบครัวและคนที่ถูกฆ่า) จะต้องไม่ถูกลืม แต่พวกเขาดำรงชีพด้วยความกลัว ความกลัวอันนี้บ่งชี้ว่า 6 ตุลาเป็นเรื่องที่สมควรลืม สิ่งนี้เป็นประวัติศาสตร์ที่ใครๆก็ไม่อยากจะพูดถึงเป็นเวลาถึง 20 ปี การสังหารหมู่ทำให้พวกเขาต้องทนทุกข์ทรมานจากการสูญเสีย-นั่นคือพวกเขาสูญเสียคนที่รัก และคนที่รักนั่นถูกประณาม หยามหมิ่นตลอด พวกเขาต้องไม่ถูกจำว่าเป็นวีรบุรุษ ซึ่งแตกต่างคนที่ถูกฆ่าในวันที่ 14 ตุลา

แปลและเรียบเรียงจาก

ไม่มีชื่อผู้แต่ง. Culture of impunity and the Thai ruling class: Interview with Puangthong Pawakapan

เขียน 29 Sep 2017 @ 18:38 ()


ความเห็น (0)