อนุทิน 154755 - อาจารย์ต้น

ความละอายของผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบิลด้านสันติภาพ ตอนที่ 3

มีการเชื่อกันว่าคนเป็นร้อยๆที่ถูกฆ่า แต่ดอว์ ซู ยังไม่วิพากษ์คนที่เข่นฆ่าเหล่านั้น  แต่หล่อนกลับตำหนิกลุ่มผู้ช่วยเหลือนาๆชาติ  และบ่นถึง “ก้อนน้ำแข็งขนาดใหญ่ของข้อมูลที่ผิดๆ”  ที่มุ่งช่วยเหลือผู้ก่อการร้าย ซึ่งหมายถึงพวกโรฮิงญา

เมื่อหญิงชาวโรฮิงญาบรรยายอย่างกล้าหาญถึงวิธีการที่สามีที่ถูกยิง  และวิธีการที่เธอ และกลุ่มวัยรุ่นหญิง 3 คนที่ถูกข่มขืนเป็นกลุ่มโดยทหาร แต่หน้าเฟซบุ๊คของดอว์ ซู กลับเยาะเย้ยว่า “นี่เป็นการข่มขืนที่ไม่จริงแต่อย่างใด” (fake rape)

หากไปติดตามบนสนทนาของดอว์ ซู เกี่ยวกับโรฮิงญา ฉันเชื่อว่าหล่อนมองพวกนี้เป็นคนนอก (outsider) และตัวสร้างปัญหา (troublemaker)  แต่ยักษ์ทางศีลธรรม (moral giant) สุดท้ายกลายมาเป็นนักการเมืองที่เอาแต่คะแนนเสียง (a pragmatic politician) ซึ่งหล่อนรู้ว่าหากกำลังเห็นใจพวกโรฮิงญาแล้ว ก็จะส่งผลต่อคะแนนเสียงของพรรค เพราะความเกลียดชังพวกชาวมุสลิมที่เป็นชนกลุ่มน้อย

Ken Roth ซึ่งเป็นผู้อำนวยการ Human Rights Watch กล่าวว่า “พวกเราสรรเสริญออง ซาน ซูจี เมื่อหล่อนได้รับรางวัลโนเบิล เพราะหล่อนเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญที่ต้องเผชิญกับระบอบเผด็จการ (tyranny)” “แต่ตอนนี้เธออยู่ในอำนาจแล้ว แต่เธอกลับเป็นสัญลักษณ์ที่ขี้ขลาดต่อระบอบเผด็จการที่กระทำต่อชาวโรฮิงญา”

แปลและเก็บข้อมูลจาก

Nicholas Kristof . A Nobel Peace Prize Winner’s shame.

เขียน 17 Sep 2017 @ 18:30 ()


ความเห็น (0)