อนุทิน #15338

ความตายจ่ออยู่ที่ลมหายใจ :

  • แน่ใจได้อย่างไรว่า ค่ำคืนนี้หลับตาลงแล้วจะได้ตื่นขึ้นมาอีก
  • แน่ใจได้อย่างไรว่า หายใจเข้าแล้วจะได้หายใจออก...

เป็นเพียงเสี้ยวของลมหายใจ ... เราได้เกิดการนึกคิดขึ้นมาหรือยังว่าได้กระทำสิ่งอันเป็นอกุศลอะไรไปบ้าง... ได้ขอขมาต่อกันหรือยัง ... เพียงถ้อยคำขอโทษหากแต่ภายในไม่รู้ซึ้ง คำขอโทษนั้นก็ไร้ซึ่งความหมาย...อย่าได้หมักหมมความไม่ชอบ โกรธ เกลียดไว้ใน "ดวงจิต"นี้อีกเลย ชำระออกไปเสีย...

โปรดใช้เวลาพิจารณาอย่างใคร่ครวญในตนเองก่อนหลับตาลง... มากกว่าการใช้เวลาไปจดจ้องในพฤติกรรมนิสัยของบุคคลอื่น เพราะบุคคลอื่นก็เป็นเฉกเช่นบุคคลอื่น...น้อมใจลงเบาเบาพิจารณาลมหายใจเข้าและออกอย่างตระหนักรู้ว่า นี่อาจเป็นลมหายใจสุดท้ายในค่ำคืนนี้...

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)