อนุทิน 151698 - แสวง แสงดาวเหนือ

คิดถามตัวเองอยู่เหมือนกันว่า จะมาเขียนบันทึกเขียนอนุทินอะไร ออกสื่อ แต่พอได้เปิด ทบทวนก้ทำให้เห็นความติงต๊องและเติบโตในชีวิตของตัวเอง ....

เมื่อวานต้องตื่นเช้าแม้ว่าจะเป็นวันที่คณะกรรมการประเมินฯจะมาประเมินผลงานของหญิงสาวผู้เป็นภรรยา แต่ก็ไม่อาจหยุดหรือลางานมาช่วย จึงทำได้แต่ ช่วยจัดของที่จำเป็นขึ้นรถ ตรวจสอบสมรรถนะรถเอาไปเติมแก๊สให้มีเชื้อเพลิงพอวิ่ง วอร์มเครื่องให้อุ่นพอที่จะสตารืทติดในทีเดียวด้วยอายุอานามของรถก้เกินกว่า 20 ปี

แม้ว่าจะมาทำงานที่ใหม่ได้เกินกว่า 9 เดือนแต่การอบรมพนักงานใหม่ปีนี้ถูกจัดไว้อย่างกระจัดกระจายหลายวันในเดือนพฤษภาคม ทำเอาแผนรวนตลอดเดือน วันวานก็เป้นอีกวันที่มีการอบรม วึ่งขาดไม่ได้ การเอารถไปจอดที่คลองบางไผ่แล้วโดยสารรถไฟฟ้าสองต่อโดยการเสี่ยงนั่งมอเตอร์ไซค์ ช่วงรอยต่อเตาปูนบางซื่อ กับช่วงเข้าซอยมหาวิทยาลัย นอกจากเหนื่อยแล้ว ยังอันตรายแบบว่าจะล้มลงไปบนพื้นถนนเมื่อไหร่ไม่รู้ ประเทศเรามีจักรยานยนต์รับจ้างที่รวดเร็ว ยกเว้นทุกกฎ แต่ขาดความปลอดภัยอย่างสิ้นเชิง คิดไปค่ารถทั้งหมดตลอดสายบวกค่าที่จอด ก็จะพอๆ กับค่าน้ำมัน เพียงแต่ เดินทางแบบนี้ทำให้ไม่ต้องตื่นเช้าเท่านั้นเอง

เมื่อวานถึงที่ทำงาน8.50 ยังทำหน้ามึนเดินลงใต้ดินไปกินกาแฟกับวอฟเฟิ้ล ที่ร้านราชพฤกษ์ การอบรมเริ่ม09.00 น.แต่ก้นั่งดื่มบรรยากาศ จนถึง 9.20 ค่อยขยับขึ้นห้องประชุมเพราะรู้ดีว่าเมื่อครวที่แล้วก็ช้าไปกว่าชั่วโมง จริงดังว่า เขาเพิ่งเริ่มบรรยาย ประชุมสร็จ นิสิตมาขอคำปรึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับการเรียนใช้เวลาอีกกว่า 2 ชม.หลังเที่ยงไปกับการทำให้หล่อนกระจ่างแจ้ง และต้องเดินฝ่าเปลวแดดจากหอสมุด มาที่ห้องทำงานเพื่อทำงานเอกสาระุรกการของสาขา อีกชั่วโมงกว่าๆ ก้ถือว่าถึงเวลาที่จะต้องเคลื่อนย้ายกายากลับบ้าน

ช่วงเย้นไปเดินตลาดตามข้อบังคับ ก็ตลาดนัดพื้นบ้านธรรมดา กลางคืนก็เช่นเคย นอนหลับเป็นตาย เพราะหมดแรงกับที่ใช้ไป ทั้งวัน เป็นอย่างงี้มานับเดือนแล้ว ต้องหาทางแก้

เขียน 10 May 2017 @ 07:35 ()


ความเห็น (0)