อนุทิน 150761 - Pattamada Wilawan

" จำ คือ ฉลาด ... ลืม คือ ปัญญา "

.... จำ กับ ลืม ....

ตอนที่ยังเป็นเด็ก
เราคิดว่าการมีความ “จำ” ดี เป็นสิ่งที่พิเศษ
และนี่แหละที่เป็นดั่งพรสวรรค์

แต่เมื่อเข้าสู่ชีวิตวัยกลางคน
เรากลับรู้สึกว่า “ลืม” ต่างหาก
ที่เป็นสิ่งที่พิเศษกว่าอย่างแท้จริง!

ชีวิตในยามนี้ ที่เราอยากจะลืมคำติฉินนินทา
คำกระแนะกระแหนของคนรอบข้าง
หากลืมไม่ได้ ชีวิตเราก็เหมือนกับอยู่ในโลกสีเทา

ลืมความรุ่งเรืองในอดีตได้ นี่คือการยอมรับ

ลืมความล้มเหลวในอดีตได้ นี่คือความกล้าหาญ

ลืมบาดแผลที่ใครๆฝากไว้ได้ นี่คือความอภัย

ลืมความผิดพลาดของคนอื่นในอดีตได้ นี่คือความสำนึกคุณ

ลืมความไม่ใส่ใจที่มิตรสหายมีต่อเราได้ นี่คือความใจกว้าง

ลืมความเคียดแค้นชิงชังที่ผู้อื่นมีต่อเราได้ นี่คือความรักอันยิ่งใหญ่

“ลืม” จึงยากกว่า “จำ” มากมายหลายเท่านัก

จำ คือฉลาด

ลืม คือปัญญา

คนที่ใจกว้าง มักจำความดีของคนอื่น

คนที่ใจแคบ มักจำความไม่ดีของคนอื่น

คนที่จำความดีของคนอื่นไม่ได้ ก็ยากจะมีจิตสำนึกในคุณ
คน

หากเอาแต่จำความไม่ดีของคนอื่น ชีวิตก็ยากที่มีความสงบสุข

ชีวิตเราไม่ยืนยาว ฝีกลืมกันบ้าง

อย่าปล่อยให้สี่ห้องหัวใจ เต็มไปด้วยความพยาบาท

ความผูกใจเจ็บ ความคับแค้น ความเกลียดชัง

จนไม่เหลือที่ให้ใส่สิ่งดีๆ

เรามาลองฝึกลืมกันบ้างกันดีกว่า

.......

Cr. New Heart New World โลกเปลี่ยนไป เมื่อใจเปลี่ยนแปลง



เขียน 02 Mar 2017 @ 15:38 () แก้ไข 02 Mar 2017 @ 15:40, ()

คำสำคัญ (Tags) #จำ#ลืม



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ห้องเรียนข้างหลัง ... มันดูคุ้น ๆ นะ คุณครูปัท 555