อนุทิน 150182 - prayat duangmala

เหตุการณ์หนึ่งที่รู้สึกผิดกับตัวเองมากๆ.. วันหนึ่งเดินทางเข้าไปเยี่ยมเด็กนักเรียนที่ไม่มาเรียนติดต่อกัน..ไปเจอชาวบ้านกลุ่มหนึ่งนั่งเล่น..นันทนาการแบบไม่ควรจะทำในที่โจ่งแจ้ง มีศิษย์เก่าที่เคยสอน..นั่งอยู่ตรงข้ามกับแม่ ผมพูดแบบว่าครูไม่คิดนะว่า.เธอจะทำได้เล่นเป็น เขาพูดว่าความกตัญญูที่แม่สอนให้ทำให้เล่น..ผมอึ้ง..กิมจี่ พูดอะไรไม่ได้อีก ต้องถอยกับ(ส่วนเด็กที่ไปเยี่ยมก็ป่วยท้องเสีย อาเจียน..

เขียน 10 Feb 2017 @ 18:43 ()


ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

เราสำนึกเรื่องความกตัญญูต่างกันครับ ทำอย่างไรเราจะสอนเด็กๆของเราให้แยกแยะระหว่างความกตัญญู 2 ประการ คือของแม่ กับแนวคิดที่เราสอน สุดท้ายแล้วต้องปล่อยให้เด็กๆเป็นคนเลือกครับว่าอย่างไหนดีกว่า ผมคิดว่าการศึกษาลึกซึ้งที่ตรงนี้ครับ