อนุทิน 149039 - Tawandin

Tawandin
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เป็นเช่นนั้นๆเอง...

คนตัดต้นไม้... ด้วยคิดว่า ตนเป็นคนปลูก (ในที่ส่วนกลาง) จึงมีสิทธิ์ตัด เพื่อจัดสรรพื้นที่ทำประโยชน์อื่น

ทว่า ความเป็นอยู่ร่วมกัน ไม่ตำหนิโทษคนตัดเท่านั้น ผู้เห็นเหตุการณ์แล้วไม่รีบทักท้วง ถือว่าไม่เอาภาระกัน

"แม่นอนร้องไห้ทั้งคืน สะเดาต้นนั้น เวลาแม่เพลียๆ แม่ไปกอดขอพลังจากเขา...แม่ออกจากพื้นที่แค่สามวัน...มีอันเป็นไป"

วันนี้...ผู้อยู่ในพื้นที่ บอกว่า ฝ่ายสั่งตัดต้นไม้โดยพละการ จะกลับไปอยู่บ้านไม่มีกำหนด (ก็น่า...อยู่หรอก...น่าน...)

น่าเห็นใจว่า...กว่าจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป ก็ต่อเมื่อ ส่วนที่เสียหาย มีผลกระทบทางจิตใจหลายคนหลายฝ่าย

แม้จะเป็นไม้เนื้ออ่อน เหมือนไม่มีมูลค่า แต่เขามีแต่ให้นี่นะ ใจเอ๋ยใจ...จะคร่ำครวญอีกนานไหม?

คลับคล้ายคลับคลา...กับความเป็นเรายิ่งนัก ที่ดันทุรังออกนอกกรอบหมู่ฝูง กระทำการจัดการข้อมูล

ประหนึ่งตนสำคัญ ก็โดยพละการ...ไม่ต่างกัน มีผลกระทบกับผู้คน สังคมสิ่งแวดล้อมเหมือนกัน

แม้นไม่มีการตำหนิโทษ ทำทัณฑ์อันใด กับความเสียหายด้านความรู้สึก แต่ความเงียบ คือสิ่งสะท้อนได้ดังที่สุด

ในผู้อื่น...มีเรา ในเรา...นั้นมีผู้อื่น ทุกคลื่นชีวิต ล้วนต้องเรียนรู้ผ่านโจทย์จริง อย่างน่าเห็นใจยิ่ง

เถอะ...เศษซากความล้มเหลว... คงเป็นอีกก้าว ที่เข้าใกล้...ศูนย์ กลาง ความสำเร็จอีกนิดกระมังนะ สาธุ

๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๙ (๒๓.๔๕ น.)

เขียน 26 Nov 2016 @ 23:46 () แก้ไข 26 Nov 2016 @ 23:50, ()


ความเห็น (0)