อนุทิน #147074

มัสยาหลงเหยื่อ...

เห็นเหยื่อเนื้อนุ่มรสสัมผัสชิวหา

บ่ได้พิจารณาแม่นมั่น

ถลาเข้ากัดกินก้อนเครื่องประหารชีวัน

ใจแทบสิ้นอาสัญมอดม้วยมรณา

จึ่งว่า โอ้หนอ แม่มัสยาปลาตื่นน้ำ

หลงเพียงเสียงจำนรรยกย่อง

เขาเอาทองห่อยศแลเงินเบี้ยโปรยมา

มัสยา เจ้ากินเหยื่อนั่นแล้วเลือดสาดน้ำตากระเซ็น

สยามรพี ๒๖ กรกฎาคม ๒๕๕๙



เขียน:

ความเห็น (0)