อนุทิน #145795

| อนุทิน ... ๖๙๘๖ |

"..."

พยายามตะกายไต่ขึ้นพิชิตยอดเขา
ท่องกับตัวเราเองว่าเมื่อไหร่จะถึง
ถึงตอนนั้น เวลาคงล่วงเลยมามากเกินคำนึง
ลืมทิ้งซึ่งสิ่งสำคัญไว้กลางทาง

คงกลับไปไม่ได้อีกแล้วเธอ
คงไม่กลับไปนอนละเมออยู่ข้าง ๆ
คงไม่กลับไปอยู่บนเส้นทาง
สิ่งดี ๆ เธอคงร้าง หนทางไกล

เชียงใหม่ (ตีหนึ่ง)
๑๖ เม.ย.๕๙

เขียน:

ความเห็น (0)