อนุทิน #145620

คนยาก---คนง่าย

หนึ่ง

อาจหาเช้า และเหลือเพื่อกินค่ำ

หรือล้มเหลว กลืนกล้ำความย่ำแย่

อาจหาพบแนวทาง---บางเพื่อนแท้

หรือเดียวดาย พ่ายแพ้แก่คนคด

เราจะเป็น ‘คนยาก’ เพียงปากท้อง

ภายนอกโอยโอดร้องของความอด

เราจะเป็น ‘คนง่าย’ หายรันทด

ภายในอิ่มภาพพจน์แสนงดงาม

เราจะยอมทุกข์ท้อแต่พอทุกข์

ฉับพลันลุกเชิดหน้าฝ่าขวากหนาม

เราร่วงโรยโดย ‘รูป’ ดูซูบทราม

หากรุ่มรวยด้วย ‘นาม’ แห่งความดี

เป็นคนง่ายง่าย สายฝนคลาย...

เป็นคนง่ายง่าย สายลมคลี่...

ใจคือ ‘เห็ด’ ชื่นน้ำชุ่มฉ่ำนี้

ใจคือ ‘บัว’ เปรมปรีดิ์ชีวิตนัก!

เราคือเห็ดสลักสล้างกลางซากแล้ง

เราคือบัวกล้าแย่งแอ่งโคลนปลัก

ในความไร้ ดำรงคงความรัก

เอ็นดูทักทายโศก---โชคชะตา

สอง

เราคือคนยากหนึ่งปากท้อง

ใช่, สมดุลสอดคล้อง ต้องใฝ่หา

วันพรุ่งแห่งหวัง จะยังมา

วันหน้าแห่งหวัง จะยังมี

เราคือคนง่ายหลายบริบท

ยังซื่อ แม้คนคดมากดขี่

ยังยิ้ม แม้ยากย้ำมาย่ำยี

ยังดี แม้โลกล้นวังวนเลว

ประกาย ปรัชญา

จาก “เดินเคียงฉัน”

เขียน:

ความเห็น (0)