อนุทิน #145337

คำง่าย

หลายปีก่อน ข้าพเจ้ายืนบนแพร่งทางของหลายคำตอบ

การคิดตก กำนัลบางถ้อยคำสงบงาม

“ตามสภาพ”

ขวบปีถัดจากนั้น

ข้าพเจ้าตรึกตรองต่อหนทางตีบตันของตน

เพราะไม่สร้างเหตุปัจจัย

คลื่นของข้าพเจ้าจึงไม่กระเพื่อมไกลออกไป

ทว่า, ยามมีผู้มาพบฟองอากาศผุดพราย

คือภาวะบริสุทธิ์อย่างยิ่ง

บางถ้อยคำกำนัลเส้นทางอันกว้างพอ

“เท่าที่มีเพียงเล็กน้อย จะกระทำทุกสิ่งโดยจริงแท้”

หลายกาลเทศะของชีวิต

ข้าพเจ้าไม่เท่าทันความผันแปร

นาฏกรรมชวนดื่มด่ำ ทั้งสัมพันธภาพ

ปุบปับเป็นกุหลาบดอกสุดท้าย

ปุบปับเป็นสร้อยปลายโศลกร้าง

สิ่งหนึ่งแน่นอนกับใจกลับไม่สืบเนื่อง

สืบต่อแต่รอยรื้นชื้นคำ--- ตกผลึกโดยน้ำตา

“น่าเสียดาย

แต่จะทำเช่นไรได้”

ขณะเสียงไก่ขันนั่นกระมัง, ห้วงสางรุนหลังราตรี

คนรักกำนัลบทกวีคำง่าย

“โปรดรอคอย

ดอกไม้กำลังกลับมาบาน

บรรเทาความโศกเศร้าอ้างว้างไปพลางก่อน

สดับใบไผ่สดซักซ้อม

หมายเฉิดฉายร่ายรำค่ำคืนพระจันทร์เพ็ญ”

เป็นขวบปีปัจจุบัน ข้าพเจ้าออกไปรอรับลมอรุณ

ทุกแห่งหนมืดมิดหลุบเลือนเปื้อนน้ำค้าง

ท่านมีความหวังเช่นนั้นบ้างหรือไม่

“ดอกไม้กำลังกลับมาบาน”

ประกาย ปรัชญา

จาก “เดินเคียงฉัน”

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)