อนุทิน #145263

ดูฟ้าที่ว่างเปล่า

เต็มไปทั้งโลกและสังสารวัฏ

ดูเมฆเกิดขึ้นมาแล้วก็ดับไป

บนความว่างเปล่านั้น

เราเรียกเมฆนั้นว่าฟ้า

เพราะเรียกความว่างเปล่า

ว่าฟ้าไม่ได้มันไม่มีขอบเขต

เราเรียกสังขารว่าเรา

เราเรียกความว่างเปล่าว่าเราไม่ได้

มันไม่มีขอบเขต

แท้จริงเราคือว่างเปล่า

สังขารเป็นเพียงมายาบดบัง

เป็นความยึดถือไว้ชั่วคราว


ประภา สันติ

เขียน:

ความเห็น (0)