อนุทิน #144495

เมื่อวานตอนกำลังจะกลับห้องน้อยๆ พอเก็บอะไรเสร็จหน้าโต๊ะทำงาน เดินลงมาหน้าร้าน เจ้าของร้านเรียกให้ไปดูช่างงอเหล็กที่หน้าร้าน ผมว่าเขามีความสามารถในการสร้าง "โต๊ะแบบ" เพื่อใช้ในการงอเหล็ก เจ้าของร้านเดินไปพูดคุยทักทายยกนิ้วหัวแม่โป้งให้สุดยอด ทำได้ยังไง ผมมองดูพี่ที่งอเหล็กดูเขามีความสุขมาก พอนึกย้อนไปเมื่อก่อนหากเราเอง ก็เคยทำงานแบบนี้มันช่างเหนื่อยนักกว่าจะได้เงินแต่ละบาท ผมเก็บเอาความคิดนั้นไว้ในใจ แล้วก็กดชัตเตอร์ไว้พร้อมๆส่งแรงใจ ให้พี่เขาทางใจ "สู้ๆนะครับพี่" แล้วผมก็ลากเจ้าจรเข้ออกมาเติมลม ยกมือสวัสดีลาเจ้าของร้าน ติดไฟหน้ารถ ท้ายรถ ปั่นออกมา มุ่งสู่ห้องนอนชายโสด..

เขียน:

ความเห็น (0)