อนุทิน #143139

วันนี้ 1-11-2015:

ตื่นขึ้นมาพร้อมกับมากมองโลกมุมใหม่ซึ่งเหมือนจะเคยมีความรู้สึกแบบนี้บ่อยครั้ง : ในระหว่างการเดินทาง,ผมขับมอไซต์แล้วถามตัวเอง คนที่เดินอยู่ คนที่ขับรถอยู่ คนที่ขายของอยู่ ตอนนี้เค้าเหล่านั้นคิดอะไร ตอนนี้เค้าเหล่านั้นต้องการอะไร : ในระหว่างรถติดไฟแดงที่เชียงใหม่ซึ่งคงไม่นานเท่าติดไฟแดงที่กรุงเทพ, คนเหล่านี้มีทุกข์ไหม? อะไรคือความทุกข์? : ผมคิดว่าผมจะช่วยคนบนโลกนี้พ้นทุกข์ได้อย่างไร ผมเกิดมาบนโลกใบนี้ ผมจะทำอย่างไรให้โลกของเราน่าอยู่ มนุษย์ สัตว์ ต้นไม้ ธรรมชาติ อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข : พอผมถึงสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งในเชียงใหม่ ผมถามตัวเองว่าผมมาที่นี่ทำไม? นักเรียน นักศึกษาเหล่านี้มาที่นี่ทำไม? เค้าคาดหวัง และ ต้องการอะไร? คำตอบหนึ่งในใจ "เพราะเค้าเชื่อว่าสถาบันการศึกษาจะทำให้เค้าได้ความรู้จริงหรือ? ความรู้อยู่ทุกแห่งทำไมต้องมาที่นี่? เค้าอยากรู้หรือเค้าต้องการสิ่งอื่น? เค้าต้องการทักษะอื่นอีกไหม?" : อีกคำตอบในใจผุดขึ้นมาว่า "หรือคนเหล่านนี้เชื่อว่า-การได้ขึ้นชื่อว่าการได้สำเร็จการศึกษาแล้วจะนำพาซึ่งเงินทอง(วัตถุ)หลังจากที่จบการศึกษาไปแล้วมากกว่าความต้องการที่จะรู้เข้าใจหรือความชำนาญ?" ทำไม/ทำอย่างไรเราจะหลุดพ้นกรอบของวัตถุ ที่เชื่อว่าเงินนั้นคือตัวแทนของความต้องการ มีเงินเยอะๆ แล้วจะนำมาซึ่งความสุข ทำไมเราจึงเชื่อว่าเทคโนโลยีที่ทันสมัยจะทำให้ชีวิตของเรามีความสุข " คำถามเหล่านี้ผุดขึ้นใจใจอยู่เป็นประจำ คำถามที่ว่า "อะไรคือความสุข? และ จะนำความสุขสู่ภาคปฏิบัติได้อย่างไร?" ถ้าวันนึงผมเห็นแจ้งในคำตอบนั้น ผมจะขยายความสุขให้กับคนทั้งโลก........Geotornได้กล่าวไว้ #‎ใกล้บ้าแระ #‎เรียนเยอะเพี้ยนไปรึปล่าวเรา :))

----------------------------

เริ่ม ค้นหาตัวเอง และ หาความรู้ เพื่อตัวเอง เพื่อสังคม และเพื่อโลก ใบเดียวของเรา

เพราะผมเชื่อว่า : การศึกษาเท่านั้นที่สามารถเปลี่ยนโลก ไม่ใช่ใบปริญญา

เขียน:

ความเห็น (1)

เป็นเรื่องเล่าที่มีชีวิต และความรู้สึกภายในใจสะท้อนเจิดจ้าเลยครับ ยกมือเชียร์ให้เขียนเป็นบันทึกนะครับ เพราะเป็นมากกว่าอนุทินครับ