อนุทิน #142585

ไพเราะ

เสียงลั่นของแผ่นไม้ ดังเอียดอาด เอี๊ยดอาด

เสียงล้มของทารกหัดเดินในเรือนไม้

ย่อมไพเราะกว่าเสียงหกคะมำ โปก โปก โปก

ของเด็กน้อยสอนเดินในบ้านปูน แน่นอน แน่นอน

เขียน ๑๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๙ ณ บ้านน้อยในซอยลึก
เขียน:

ความเห็น (0)