อนุทิน #142562

เช้านี้ได้คุยกับเพื่อนคนหนึ่งที่หลังจากถูกบริษัทเลิกจ้างก็ได้ออกไปทำหน้าาที่แม่ คอยเลี้ยงดูลูก ๆ ทั้ง 2 คน รับส่งไปโรงเรียน ได้ทำหน้าที่แม่บ้านอย่างสมบูรณ์แบบ เราก็ได้บอกกับเค้าว่า "รู้สึกอิจฉาเธอจัง ได้ทำหน้าที่ที่ผู้หญิงหลายคนใฝ่ฝัน ได้เฝ้าดูลูก ๆ เติบโต ได้มองดูพัฒนาการแต่ละวันของลูก ๆ อย่างใกล้ชิด ได้มีเวลาอยู่กับตัวเองและครอบครัว" น้ำเสียงปลายสายดูตื่นเต้นดีใจที่ได้ฟังเราพูดอย่างนี้ หลังวางสายเรากลับมานั่งทบทวนดูว่า

ในทุก ๆ เช้า จันทร์-ศุกร์ เรารีบตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำงาน บางครั้งไม่สบายก็ยังคงฝืนลุกจากที่นอนเพื่อมาทำงาน โดยลืมคิดไปว่างานอาจไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่างของเรา เราทำงานโดยไม่หยุดไม่ลา บางครั้งโรงเรียนลูกมีกิจกรรม เราก็บ่ายเบี่ยงไม่ยอมไป เพื่อจะมาทำงาน เรานี่ช่างเป็นแม่ที่ใช้ไม่ได้เลยจริง ๆ นอกจากจะพลาดสิ่งดี ๆ ที่จะได้เห็นลูกจากที่โรงเรียนแล้ว ยังพลาดการทำหน้าที่ที่สำคัญยิ่งของเราไปอีก หลังจากนี้คงต้องมานั่งทบทวนบทบาทของตัวเองเสียใหม่เสียแล้ว........

เขียน:

ความเห็น (0)