อนุทิน #14232

@14230 เป็นกลอนที่จำได้ขึ้นใจมากๆ แต่มาอ่านอนุทินคุณกวินแล้วเพิ่งรู้ว่าที่จำไว้มันเพี้ยน : P

แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวจนเลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
อันมนุษย์นี้ที่รักสองสถาน บิดามารดารักมักเป็นผล
ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน เกิดเป็นคนคิดเห็น(จึง)เจรจาฯ
แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา
รู้สิ่งไร(ใด)ไม่สู้รู้วิชา รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

เขียน:

ความเห็น (0)