อนุทิน #141381

| อนุทิน ... ๖๓๒๓ |

"..."

ข้าพเจ้ากลัวในความต้องการของตัวเอง ความไม่รู้จักเพียงพอ ความไม่รู้จักจบสิ้น กลัวที่จะต้องตามสังคม เขามีเช่นไร ข้าพเจ้าจะต้องตะเกียกตะกายหาให้มีเท่าและเหมือน สังคมมีสิ่งฟุ่มเฟือย ตกแต่งมากเท่านี้ ข้าพเจ้าจะต้องมีตามสังคม มีเหรียญตรา มียศ และขั้นเท่านั้น ข้าพเจ้าจะต้องไล่กวดตาม ชีวิตสันโดษ พอใจแค่เฉพาะที่มี และความมักน้อยจะหมดไปหรือนี่

โกมล คีมทอง

เขียน:

ความเห็น (2)

ยอมรับในสิ่งที่อาจารย์คิด ..เมื่อลงมือกระทำจริงมีสุขแน่นอน..วันนี้ผมต้องทุกข์กับสิ่งที่ไม่รู้จักประมาณตน..หนี้สินต้องหาวิธีชำระทุกเดือน..

เหมือนกันครับอาจารย์ 555