อนุทิน #14120

... กลับมาที่เดิมเย็นพอดี เดินไปหลังบ้าน ... ให้ตายสิ โลโบ้  เห็นแสงสุดท้ายก่อนจะลับตา ยังคงสีส้มสด แม้นายเมฆดำทะมึนแผ่กระจายความดุเต็มแผ่นฟ้าด้านบนก็ตามที

ป๋าปูถามดูได้ทุกเย็นเลยพระอาทิตย์นี่ ... ก็มันงามจริงๆ นี่คะป๋าก็ ... แหม ก็ป๋ามีสุดที่รักอยู่เคียงข้างให้มองตากันแล้วจึงเติมเต็ม ... คงมิมีเวลาพอ ที่จะไปมองฟ้า สังเกตเมฆไงค่ะ 5 5 ... อี๋เธอก็คงยิ้ม เขิน ม้วน ติ้วไปอีกตามกะปิ .. แม้มิเห็น แต่ก็จินตนาการออก ... แค่นี้ ก็สุขล้น ...

เขียน:

ความเห็น (0)