อนุทิน #140850

ในวันหนึ่งเมื่อประมาณ 500 ปี ที่ผ่านมาในทวีปยุโรป ประวัติศาสตร์เล่มใหม่ได้เริ่มต้นขึ้น เข้าสู่ยุคที่ทะเลเป็นสีดำ ท้องฟ้ามืดมิดไปด้วยหมอกควันสีเทา เสียงเหล็กกระทบกันดังไปทั่วบริเวณท่าเรือ เหล่าขุนนางผู้ถือครองที่ดินได้ร่วมมือกับพ่อค้าและเปลี่ยนโรงนาเป็นเครื่องจักรกลขนาดใหญ่ เหล่าทาสผู้ซื่อสัตย์ ทำงานท่ามกลางเสียงโหวกเหวกโวยวายด้วยความอ่อนล้าเหลือคณา เหล่านักปราชญ์ถูกจ้างเข้ามาดูแลควบคุมเหล่าทาสและเครื่องจักรโดยมีข้อเสนอเป็นค่าจ้างอันมหาศาล
วันหนึ่ง เหล่านักปราชญ์ก็ถูกปลุกขึ้นมาพร้อมฝันร้าย ปัญหานานับปการได้เร่งเข้ามาให้พวกเขาแก้อย่างไม่หยุดหย่อนในแต่ละวัน หลายคนเครียดหนัก หลายคนลาออกไปปลูกผัก หลายคนแจ้งต่อเหล่าขุนนางถึงความเป็นไปดังนั้น จึงได้มีการประชุมครั้งใหญ่ขึ้น หลังจากการหารือกันทั้งหลายฝ่าย จึงได้ข้อสรุปออกมาว่าต้องให้ความรู้แก่แรงงานซึ่งเข้ามาทำงาน หลังจากนั้นจึงมีการเปิดโรงเรียนทางวิชาการ อย่างเป็นทางการขึ้น
จากเดิมที่ต้องเดินทางรอนแรมไปพบปะพูดคุยกับนักปราชญ์เพื่อให้ได้ความรู้ ก็ไม่ต้องแล้ว ทุกคนสามารถเข้าเรียนได้โดยมีความรู้สำเร็จรูปให้กับทุกคน ความรู้ที่ป้อนให้กับเฟืองตัวใหม่ของเครื่องจักร ความรู้ที่มีประโยชน์ต่อเจ้าของโรงงาน
พอทุกคนมีความรู้แล้วจึงมุ่งหน้าเข้าสู่โรงงานโดยหวังค่าตอบแทนอันมหาศาล ทิ้งเทือกสวนไร่นาการเกษตร มุ่งหน้าสู่ความหวังใหม่ เข้าไปเติมเฟืองที่เครื่องจักรไม่สามารถทำได้ พอเกิดมาต้องไปเรียน พอไปเรียนก็เข้าสู่ระบบ บริษัท

เขียน:

ความเห็น (1)

prayat duangmala
เขียนเมื่อ | ขอบคุณเมื่อ

เป็นเช่นนั้นเอง