อนุทิน #140634

คนเราจะมีเศรษฐกิจพอเพียงได้ พื้นฐานที่สำคัญที่สุดคือการฝึกใจให้พอเพียง

การฝึกใจนั้นเป็นภาคปฏิบัติ จะคิดเอาคำนวณเอาไม่ได้

เป็นลาภอันประเสริฐที่เราได้มาเป็นมนุษย์และได้พบคำสอนของพระพุทธเจ้า

การฝึกใจให้พอเพียง เริ่มต้นตั้งแต่การให้ทาน

การให้ทานเริ่มต้นตั้งแต่การให้แบบง่าย ๆ คือการให้วัตถุสิ่งของ การให้นั้นเป็นการฝึกละความโลภ เมื่อให้มาก ๆ ความโลภของเราจะน้อยหลง เราจะรู้จักเผื่อแผ่เจือจานบุคคลอื่นมากขึ้น

การให้ระดับที่สูงขึ้นมา คือการอนุโมทนายินดีกับบุคคลอื่น

การยินดีกับคนอื่นนั้น ทำให้เราลดความ "ริษยา" หรือจะเรียกง่าย ๆ ว่า เราไม่ต้องไปแข่งขันกับใคร ไม่ต้องไปอวดไปโชว์กับใคร ใครมีอะไรก็ยินดีกับเขา เขามีบ้านสวย มีรถหรู เราก็ยินดีอนุโมทนากับเขา ถ้าเราทำใจอนุโมทนายินดีกับเค้าได้ เราก็ไม่ต้องไปลุ่มร้อน หาเงินหาเงินมาซื้อวัตถุแข่งขันกัน...

เขียน:

ความเห็น (0)