อนุทิน #140196

กลับจากสถาบันราชานุกูล กทม. คิดได้ว่าตัวเรานี้หนอช่างโชคดี ยังทำคนไข้ปกติ เดินได้ พูดชัด

ที่มีหูหนวก พัฒนาการช้า ออทิสติก ยังสื่อสารพอได้บ้าง เราพูดกับพ่อแม่ยังเข้าใจ

พี่ ๆ น้อง ๆ ที่นั่นมีจิตใจดีเป็นพิเศษ ทำงานกับคนไข้ที่สื่อสารกันลำบาก แล้วยังต้องดูแลจิตใจพ่อแม่ผู้ปกครองด้วย

จึงต้องไม่ลืมและรู้วิธีดูแลเยียวยาจิตใจตัวเองด้วยเช่นกัน ^_,^

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

เป็นกำลังใจให้กับผู้อาสาทำความดีครับ….เราอยู่กับคนปกติทางร่างกายทุกอย่างยังมีปัญหาอยู่บ่อย ๆ ๆอะนะ อิๆ

ใช่เลย …. อาสาทำความดี ประทับใจพี่น้อย “จะยืนยันทำความดีต่อไป จนกว่าจะไม่มีดีให้ทำ”

เราก็ รักษาร่างกายและจิตใจให้เข้าใกล้ปกติกันมากที่สุดนะคะคุณเพชรฯ จะได้ทำดีไปนาน ๆ อิ อิ