อนุทิน #139560


...

ฉันหลงคิดว่าเธอนอนหลับไปจริงๆ

แต่เมื่อเวลาผ่านไป...

ฉันกลับเห็นเธอลุกขึ้นมานั่งยิ้มให้ฉัน

เธอคงจะหลับเต็มอิ่มแล้วใช่มั้ย

และเธอคงอาจจะเข้าใจว่า...

ฉันนั่งเฝ้าดูเธอขณะเธอหลับตลอดเวลา

โดยไม่รบกวนใดๆ...ด้วยเข้าใจ

นั่นเพราะฉันยังคงห่วงใยเธอเสมอ

...

แด่ การหลับใหลของจิตวิญญาณ ณ ห้วงเวลาหนึ่ง

ณ วันที่พระจันทร์ดูเหมือนจะเต็มดวง ของต้นเดือนสอง


เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (2)

ทิมดาบ
เขียนเมื่อ | ขอบคุณเมื่อ

ด้วยความระลึกถึง…มะขามหวานเดินทางไม่ถึงสักทีครับ

ด้วยความระลึกถึงพี่ิทิมดาบเช่นกันค่ะ...