อนุทิน #139532

อนุทินแรกของปี ๕๘

"ผิวของใจหวั่นไหว แต่ส่วนที่ลึกกลับมั่นคงแน่วแน่"

...

๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๕๘

เขียน:

ความเห็น (2)

ผิวของใจหวั่นไหว แต่ส่วนที่ลึกกลับไหวหวั่นมากกว่า..วันนี้ของผมครับ..คิดถึงอาจารย์จังครับ….

ความยาก…อยู่ตรงการสร้างฐานให้มั่นคง มันคือ การบ่มเพาะ spiritual