อนุทิน #138522

ประวัติหมีแพนด้า

หมีแพนด้ายักษ์ จัดเป็นสัตว์สัญลักษณ์ของจีน ที่พบตามธรรมชาติได้เฉพาะในเขตมณฑลเสฉวลเท่านั้น บริเวณที่หมีแพนด้ายักษ์ชอบอาศัย คือ พื้นที่ที่เป็นป่าไม้ไผ่หนาทึบ มีอากาศหนาวเย็นและชื่น ลักษณะลวดลายบริเวณลำตัวของหมีแพนด้าจะมีสีขาว ยกเว้นหู รอบตา จมูก ปาก แขน ขา และไหล่จะเป็นสีดำ
เมื่อโตเต็มที่จะมีความสู่ประมาณ 70-80 เซนติเมตร และมีน้ำหนักสูงถึง 100-150 กิโลกรัม หมีแพนด้าตัวผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย ไม่มีใครทราบว่า หมีแพนด้าที่อาศัยอยู่ตามธรรมชาติมีอายุยืนนานเท่าใด แต่เราทราบว่าหมีแพนด้าที่เลี้ยงไว้ในกรงมีอายุถึง 20 ปี
อาหารหลักของหมีแพนด้า คือ "ไผ่ธนู" มันจะใช้เวลา 14 ชั่วโมง 1 วัน เพื่อกินอาหาร และใช้เวลา 10 ชั่วโมงเพื่อการพักผ่อน โดยจะนอนเป็นเวลา 2-4 ชั่วโมงต่อครั้ง ช่วงที่มันกระฉับกระเฉงมากที่สุดคือ ช่วงเช้าตรูและช่วงบ่าย
การผสมพันธุ์ของหมีแพนด้ายักษ์ เกิดขึ้นในช่วงอายุ 4-5 ปี ระหว่างเดือนมีนาคมถึงเดือนพฤษภาคม แต่ปัญหาที่ยุ่งยากก็คือ หมีแพนด้ามีความต้องการผสมพันธุ์เฉลี่ยต่อปีเพียง 2-3 วันเท่านั้น ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นสาเหตุสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้การเพิ่มจำนวนประชากรของหมีแพนด้าเป็นไปอย่างช้าๆ
จากอดีตจนถึงปัจจุบัน จีนได้ดำเนินการทุกวิถีทางเพื่อยับยั้งการลดจำนวนลงของหมีแพนด้าโดยในปี ค.ศ. 1979 ได้ริเริ่มดำเนินโครงการ "อนุรักษ์หมีแพนด้า" โดยการช่วยเหลือและสนับสนุนของกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) และปัจจุบันจีนมีนโยบาย "ให้เช่าหมีแพนด้า" โดยอนุญาติให้สวนสัตว์ในต่างประเทศยืมหมีแพนด้าไปเลี้ยงได้ และเงินที่ได้มาจะถูกนำไปใช้ในการอนุรักษ์หมีแพนด้า ซึ่งปัจจุบันประเทศที่เช่าหมีแพนด้าไปเลี้ยงมีอยู่ 2 ประเทศ คือ ญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)