อนุทิน #13847

ใบความรู้

โพยม  โรจนวิภาต ;
เกิดเป็นคนก็ต้องทนให้คนด่า           จะทำดีทำบ้าถูกด่าหมด
ทำซื่อซื่อเขาก็ด่าว่าไม่คด               ทำเลี้ยวลดเขาก็ด่าว่าไม่ตรง

นิรนาม ;
เด็กเรียนดีเพราะครูด่า                    ครูตายห่าเพราะด่านักเรียน.
จงหมั่นเพียรให้ครูด่า                     ครูจะได้ตายห่ากันทั้งโรงเรียน.   

ชาญ  สิโรรส ;

สอนพวกสัตว์ขัดใจไร้ประโยชน์         สอนคนโฉดดื้อเห็นไม่เป็นผล
สอนบัณฑิตผิดหมายจะอายคน         สอนใจตนนั่นแหละเลิศประเสริฐเอย
 
ชาญ  สิโรรส ;

ใครลืมลืมใครใจรู้                         ใครอยู่ใครไปใจเห็น
ใครสุขใครเศร้าเช้าเย็น                   ใจเป็นที่แจ้งแห่งเรา
ใครชอบใครชังช่างเถิด                   ใครเชิดใครชูช่างเขา
ใครเบื่อใครบ่นทนเอา                    ใจเราร่มเย็นเป็นพอ
 
ประทีบ  อินทร์เลิศ  ;
แมวเลียขนคนเลียแข้งแสร้งเปรียบไว้    เผื่อคนได้คิดถึงความผึ่งผาย
เลิกเลียแข้งเลียขามันน่าอาย             เกียรติและกายแมวคนสร้างมาต่างกัน

นิรนาม ;
เมื่อรู้ว่าจะพบเพื่อจบจาก                  ก็มิอยากพบกันสร้างวันหวาน
หวานเพื่อทุกข์สุขเพื่อจะทรมาน          ก็ควรผ่านเลยไปมิใฝ่พบ
สิ่งที่เหลือเมื่อจากคือทรากเศร้า          สิ่งเก่าเก่าตราเตือนเกินเกลื่อนกลบ
เสียดายสุขสุขเอ๋ยมาเลยลบ              ต้องมาจบด้วยจากซึ่งยากลืม 

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (0)