อนุทิน #136947

แผ่นดินกว้างเพียงใดไม่อาจเทียบ.

แม้นแผ่นฟ้าก็มิเปรียบบุญคุณได้

น้ำนมแม่ล้นจากอกอิ่มใจกาย

หลั่งเป็นสายหล่อเลี้ยงเราแต่เยาว์มา

รักของแม่ดั่งธารามหาสมุทร

มิสิ้นสุดเมตตาเราเฝ้ารักษา

หมั่นถนอมกล่อมเกลาเลี้ยงลูกยา

แม่อุตส่าห์สอนสั่งอย่างตั้งใจ

แล้ววันนี้ลูกน้อยคอยเกื้อหนุน

ทดแทนบุญคุณแม่กันบ้างไหม

กราบนอบน้อมแทบเท้าแม่ด้วยดวงใจ

ร้อยมาลัยมะลิหอมพร้อม...กตัญญู

.....ขอให้แม่มีความสุข. สุขภาพแข็งแรง เป็นร่มโพธิ์ใหญ่ คุ้มภัยให้ลูก ไปนานๆ ค่ะ

เขียน:

ความเห็น (0)