อนุทิน #136627

๒๕/๐๗/๒๕๕๗

อนุทิน ๑๘๔.

"ไม่รู้"

เมื่อวานมีน้องผู้หญิงซึ่งเป็นแม่ค้าขายก๋วยเตี๋ยวและน้ำปั่น  ถือมีดเดินมาหน้าร้านแต่ไม่เข้า ผมถามเธอ "น๊องไปเอาหยัง?" เธอบอกว่า "เซาะผ่อผักสักหน้อยก่อน" แล้วก็ยิ้มๆ เดินเลาะข้างบ้านไปด้านหลังบ้าน ผมย่องไปแอบมองที่หน้าต่าง เธอเดินไปตัดยอดใบหม่อนเพียง ๒ ยอดแล้วก็จับยัดใส่กระเป๋ากางเกงแล้วก็ดึงเสื้อปิดไว้มิดชิด แล้วก็เดินออกมาทางเดิม...

ผมรีบวิ่งมานั่งที่เดิมแล้วก็พูดถามเธอว่า "ไปฮยะหยังมาเหลาะหนะ?" เธอไม่ตอบเสพูดว่า "ผักหละข้างบ้านเขายอดงามเหนาะ"  ผมถามย้ำอีกว่า "เบาะหันได้หยังมาเลยหลอ?" คราวนี้เธอไม่ตอบได้แต่ยิ้มๆ แล้วก็เดินแกว่งมีดออกไปพ้นจากหน้าร้าน...

ตกตอนเย็นคุยกับแม่เรื่องนี้ แม่ก็ว่า "มันเอาใบหม่อนไปฮยะหยังหงะหน่ะ?" ผมว่า "สงสัยว่ามันจะฮยะหื้อรสชาติของน้ำก้วยเตี๋ยวมันลำก้า" พูดกันอีกหลายอย่างรวมถึงว่าทำไมเธอถึงไม่รู้จักขอ ไม่รู้จักบอก(ผม)เลย...

ตอนเช้าคุยกันหลังบ้านแม่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีก พี่เขยก็อยู่ด้วย เขาบอกว่า เป็นคนบอกให้น้องผู้หญิงคนนั้นมาเก็บเอายอดใบหม่อนเอง เออ.!!..ไม่รู้เนาะ หลงว่าเขาไปตั้งนานสองนาน...

อีหนูนี่ก็ไม่ว่ากระไร...ถามเท่าไหร่ก็ไม่ยอมบอก...เรารึก็คิดว่าเขามาขโมยเอาเองเสียอีก(ดูจากพฤติกรรม) นี่หละบางเรื่องที่เราไม่รู้...เราก็คิดไปต่าง ๆ นานา "ความจริง" ไม่ได้เป็นดั่งที่เราเห็นและคิดไว้เลย...ขอโทษ ๆ นะ

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

นึกว่า ที่อีหนูนั่น ไม่พูด ไม่บอก ไม่ขอ ใบหม่อนเอาไปใส่หม้อก๋วยเตี๋ยวจะเป็น “เคล็ดลับ รสเด็ด” ซะอีก 55555

ทำไปทำมาส่งเสริมให้เป็นการเสพติดด้วยนะครับ..รสคล้ายใบกัญชาเมื่อนำมาใส่น้ำต้มไก่(สมัยเป็นวัยรุ่นเคยครับ..

ขอบคุณค่ะ ได้ภาษาถิ่นมาด้วย ได้เรียนรู้ค่ะ

ขอบคุณทุกท่านมากครับผมที่ให้กำลังใจและร่วมแสดงความเห็น คุณครูมะเดื่อสงสัย คุณครูประหยัด เฉลยแล้วนะครับ…ไว้ผมจะเขียนภาษาถิ่นให้อ่านบ่อยๆ นะครับคุณBright Lily คนสวย