อนุทิน #136602

๒๕/๐๗/๒๕๕๗

อนุทิน ๑๘๒.

เวลาที่นึกอยากจะเขียนบันทึกขึ้นมาบ้าง เน็ตก็มักมีปัญหาเสียร่ำไป วันนี้ก็เช่นกัน พยายามเขียนอนุทิน บันทึกแล้วบันทึกอีก ไม่ได้ดั่งใจเลย  วัยรุ่นสาวอาชีวะมาเล่นเขาบอกว่า "บ้านอาวหนาน เน็ตหยังมากากแหมะใจเหลาะ" ได้แต่ยิ้มๆ ตอบว่า "มีหื้อไจ๊กะดีแล้วน๊อง..ไปว่ากั๋นเต๊อะ" อืม...ดีกว่าไม่มีเนาะ (ฮา)

เขียน:
แก้ไข:

ความเห็น (4)

บันทึกนี้.. ถู๊กใจ๊ .. ถูกใจ...จังครับพี่หนาน...ขอขอบคุณบันทึกที่ให้ความสุขจากความซื่อ ใส เรียบง่าย จังเลยนะครับ....น้องชยพร  แอคะรัจน์

สวัสดีค่ะคุณหนาน กว่าเราจะเห็นรุ้งก็ต้องมีองค์ประกอบที่พอเหมาะพอดีเวลาพอดีอยู่ในมุมที่พอดี แต่เมื่อเรารู้วิธีทำรุ้งตัวอ้วนเองก็ได้แล้ว จะทำตอนไหนก็ได้ แค่ลงมือทำค่ะ ส่วนจะได้รุ้งตัวอ้วนหรือไม่ ต้องลองทำดูก่อนค่ะ

” ข้อคิดตอนยืนรดน้ำต้นไม้ตอนแสงตะวันส่องได้มุมพอดีค่ะ เกิดปรากฏการณ์รุ้งตัวอ้วนนะตรงนั้นค่ะ “ สนุกๆ นะคะ

ขอบคุณอ.ชยพร แอคะรัจน์ มากครับ ดีใจที่ทำให้หลายๆ ท่านยิ้มได้…

ขอบคุณคุณ Bright Lily คนสวยเสมอ และอารมณ์ศิลป์ด้วย ขนาดยืนรดน้ำต้นไม้นะเนี่ยจินตนาการสูงล้ำจริงๆ ขอบคุณมากครับ

ขอบคุณกำลังใจจากครู อาจารย์ที่มอบให้มามากครับผม