อนุทิน #135905

ปรัชญา..กินข้าว..บน..จานดิน..วันนี้...

เรื่องของเรื่อง..ออกจะเป็นที่รำคราญใจ..นะ..กินทิ้งกินขว้าง..กินแล้วต้องล้างจาน...กินมากคน..ต้องเก็บต้องล้าง...จะชวนกันมากินเยอะๆ..ก็ไม่ไหว..เหงาก็ต้องทน..กิน..คนเดียว..กับ..กับข้าวบนจาน...ที่ซ้ำซาก..น่าเบื่อ..อยากจะใช้คำว่า..เหลือทน..เหมือน..คนที่เหม็นหน้า..เห็นทุกวัน..ตั้งแต่กิน..ไปจนนอน...จะเอาไปทิ้งเหมือนขยะ..จานกระดาษก็ไม่ได้...ก็ต้องจำทน..เหลือ..แบก..ใช้คำว่ารัก..แล้วต้องกล้ำกลืน..ฝืนกิน...แม้แสนจะเบื่อ....

พอไม่เห็น..เกิดตายไปกระทันหัน...ก็คิดถึ...ง...อยากจะทนกินเห็นหน้ากันต่อไปแต่ละวัน...

เหมือนปั้นจาน....วางใบตอง..ทิ้งใบตอง..เหลือไว้แต่จาน..ดิน..ที่ไม่ต้องล้าง...

เขียน:

ความเห็น (1)

ว้าว ๆ ไอเดีย..กระฉูด..คงต้องหาเวลาทำบ้าง..อิๆ