อนุทิน #135694

๓๑/๐๕/๒๕๕๗

อนุทิน ๑๖๑.

ความหนักแน่นแห่งจิตในการกระทำความดี บางครั้งก็ให้อ่อนไหวไปกับเหตุการณ์สถานการณ์ต่าง ๆ ได้ง่าย ๆ เหมือนกัน หากว่าจิตของเราหลงไปกับ "ความโลภ" เพียงเล็กน้อย เช่น เมื่อวานนี้มีแม่ ๆ ของลูกหลายท่าน มาหาและพยายามอ้อนวอน ไม่สิ น่าจะขอความเห็นใจว่า "หนานออกบิลหื้อพ่องเบาะได้ก่า?" ผมถาม "เอาไปฮยะหยัง?" เธอตอบ "เอาไปหื้อครูโรงเรียนอี่หน้อย" "ต้องก๋ารเต้าฮือ?" "ร้อยเก้าสิบห้าบาท"  เธอพูดต่อ "มันขาดเหลืออะหยังมันกะมาซื้อหนี้หมดหลุ ออกหื้อมันพ่องเต๊อะ" ผมพูด "ผมเบาะอยากจะหื้อมีกรณีตั๋วอย่าง คนนี่ได้คนนั้นกะจะเอามาอ้างอย่างเดวกั๋นแถมเหมาะ" เธอว่า "บ่อจิได้บอกไผแหมะใดเหลาะ" ผมนิ่งคิดอยู่นานเหมือนกัน ตัดสินใจไปเพราะเห็นว่าเป็นลูกค้าประจำ ไม่ใช่เพราะความโลภหรอก แต่เห็นใจว่า "เราไม่มีลูก หากเรามีลูก อาจจะมีปัญหาด้านการเงินยิ่งกว่าเขาเสียอีกก็ได้  ๑๙๕ จึงมีค่ามิใช่น้อย...ด้วยความเห็นใจ จึงลุแก่ใจของตัวเองออกบิลให้เขาไปจนได้" ...เฮ้ออ

เขียน:

ความเห็น (1)

prayat duangmala
เขียนเมื่อ | ขอบคุณเมื่อ

เป็นทุกที่ครับ..แต่เขาซื้ออย่างอื่นมากกว่าครับ..จึงไม่ได้บิลเงินสด..เอาเถอะเขาเป็นหลักฐานว่าได้ของจริงๆ