อนุทิน 135127 - คนบ้านไกล

ฤาเป็นไม้มนตรามณฑาสวรรค์
มาลีวรรณจึ่งผ่องผุดดุจแพรไหม
บานสะพรั่งดั่งฤทธาตราตรึงใจ
น้อมหทัยคนยลจนเบิกบาน

แม้นผู้ใดได้ชมจงสมหวัง
เกิดพลังทรงค่ามหาศาล
คำอวยพรซ่อนไว้ในดอกบาน
จิตสราญจงพร้อมรับสัมผัสพร

กลอน: ตันติราพันธ์

เขียน 01 May 2014 @ 23:47 ()


ความเห็น (0)