อนุทิน #134586

 

อ่านบันทึกของคุณ ส.รตนภักดิ์ (ขออนุญาตที่ต้องอ้างอิงจ้ะ)

 แล้ว...ครูภาษาไทย (จำเป็น) อย่างคุณมะเดื่อ ให้รู้สึกปวดใจจริง ๆ 

ภาษาไทยกำลังป่วยชนิดเรื้อรังจริง ๆ  ทั้งภาษาพูด และภาษาเขียน

ที่คุณมะเดื่อเห็นตำตา ตำใจอยู่บ่อย ๆ ก็คือ " ร้านค้าขาย" ที่เขียนป้าย

แบบเจตนาจะให้สะดุดตาคนอ่านหรืออย่างไรไม่ทราบ....เช่น มีร้าน

อาหารเปิดใหม่ร้านหนึ่งเขียนป้ายร้านว่า....

.....................(ชื่อร้าน)

ล้านเล็กเล็กเด็กธรรม

เดี๋ยวนี้ นิยมใช้คำว่า  " ล้าน "  แทนคำว่า " ร้าน " กันเยอะมาก ดูเหมือนมีเจตนาจะเขียนด้วย.....  อย่างนี้ ครูภาษาไทยจะสอนกันอย่างไรนี่....เศร้านะ...!

 

 

เขียน:

ความเห็น (5)

มีร้านอาหารที่หมู่บ้านร้านหนึ่งครับ…เขียนชื่อร้านว่า…“ร้านอยากเล่า”…ไม่แน่ใจว่าสื่อความหมายเหมือนกันหรือเปล่า อิอิอิ

หรือเขาจะชอบ….ล้านบาท…หนอ?..ราดหน้า..หรือ…ลาดหน้า…ก็มีให้สั่งอยู่ร่ำไปครับครู..

ยายธี
เขียนเมื่อ | ขอบคุณเมื่อ

เมื่อล้าน…คือสำนึกว่า..รวยๆๆ…(ถ้า..ล้าน..ธรรม..ก็น่าจะ..ถูกต้อง..นัก)

ภาษาอีสาน(บางพื้นที่) เรียก “ร้าน” ว่า “ล้าน” ค่ะ คุณครูมะเดื่อ อย่างเช่น “ร้านขายของ” ก็จะเรียกว่า “ล้านขายของ” หรือ “ฮ้านขายของ” ถ้าเป็นร้านจำหน่ายสุรา จะเรียก “ล้านเล่า” ค่ะ

ขอบคุณจ้ะ พี่หนาน คุณเพชร ยายธีที่รัก และอาจารย์อร สำหรับความคิดเห็น ... ร้านที่คุณมะเดื่อกล่าวถึงนี้ เจ้าของเป็นคนกุยบุรีนี่แหละจ้ะ ภาคใต้ ไม่ใช่คนอีสาน หรืออยู่ภาคอีสาน เท่าที่

คุณมะเดื่อสังเกตเห็น ร้านประเภทนี้ เป็น " เจตนา " จะเขียนให้สะดุด " ใจ " คนอ่านมากกว่าที่จะเขียนเพราะไม่รู้ว่าผิด

หรือใช้ภาษาถิ่น ถ้าเป็นภาษาถิ่นก็ควรจะอยู่ในพื้่นที่ของถิ่นนั้น ๆ แต่นี่ไม่ใช่ ก็ต้องเรียกว่า " เจตนา " น่ะแหละจ้ะ ขอบคุณทุก ๆ ท่านที่มาให้กำลังใจอีกครั้งนะจ๊ะ